can dündar' dan

**berna_huner** · 30-04-2006, 19:55

Hijyenik olmayan pamuklu çocuk beziyle tahta beşik ile büyüdük. Çocuklar için güvenli kapaklar, kilitler,elektrik prizleri yoktu ve bisiklete kasksız binerdik.Gideceğimiz yere yanımızda koruyucu ile değil yalnız giderdik.hiç bir rizikoyu düşünmeden.Otomobilde çocuk koltuğu olmadan ve kemer bağlamadan taşırdı bizi. Erkek çocuklarının tornetleri vardı. Onları bir otomobil edasıyla kullanır, bakar ve park ederlerdi. Üç –dört arkadaş aynı şişede su içerdik. Ve hiçbirimiz ölmezdik. Oyuncak arabaları haftalarca uğraşır kendimiz yapardık. Sadece fren yaptığında nasıl iz kaldığını görebilmek için.
Problemlerimizi kendimiz çözmeyi öğrendik. Sabah evden çıkıp akşam lambaları yanıncaya kadardışarıda kalabilirdik. Anamız gece sokaktan bizi çeke çeke bağıra bağıra alırdı. Kimse bize ulaşamazdı. Cep telefonlarımız yoktu.Akıllara zarar, play stationlar, nintendolar,videolar, pc,98 kanallı kablo yayını,internet odaları yoktu.Arkadaşlarımız vardı.Sokağa çıkar bulurduk onları. Oynadığımız oyunlarda bazen canız yanardı.Ağaçtan düşerdik her yanımız çizilirdi.çeşitli kazalar ve yaralar olurdu.Ama asla haklılık ve haksızlık kavgası olmazdı.Doktora da giderdik kimse de suçluluk duymazdı.
Hatırlar mısınız o kazaları dövüşürdük ,itişirdik..mor lekeler…Ama biz çabuk iyileşmesini öğrendik.
Ağaç dallarından çelik çomak oynardık.Birbirimizin gözünü oymazdık.Komşu bahçesindeki kiraz ağacına dalardık.Bilir misiniz dalmayı meyve bahçesine,dalmayı…dut ağaçlarının tepesinde dolaşmayı..onu sallamayı ve örtünün üzerinde dut yemeği bilir misiniz?Önceden haber vermeden bisikletle veya yürüyerek bir arkadaşımıza gidip zili çalardık.,içeriye girip saatlerce konuşurduk.Düşünebiliyor musunuz habersiz..eğer doğru zamanda gelmediysek içeri giremezdik.O zaman da hayal kırıklığını öğrenirdik..Her şeyin istediğimiz gibi ve istediğimiz zamanda olamayacağını öğrenirdik.
Öğretmenlerimizin daha çok zamanı vardı ve neşeliydiler. Herkes koleje gitmezdi ,gitmeyenler aptal sayılmazdı. Kuaför de olunabilirdi Şans,kader ,kısmet satınız mı sokaklarda ,bağıra bağıra.. Sonra kutudaki gofretleri oturup gizlice yediniz mi siz. Yaptığımız her şeyin arkasında dururduk ve tutarlıydık. Okulla veya kanunla çelişkide olduğumuzda. Ailemiz bizi dışlar mı düşüncesi yoktu. Sorumluluk sahibiydik ve her şeyi başarırdık.
Evet biz başardık. Çocukluğumuzu yaşadık doya doya!!1

30-04-2006, 19:55	#1 (permalink)
berna_huner Hırslı 2de1'ci Kayıt: 20.04.2006 Yaş: 20 Mesajlar: 634 İtibar Gücü: 15	can dündar' dan Hijyenik olmayan pamuklu çocuk beziyle tahta beşik ile büyüdük. Çocuklar için güvenli kapaklar, kilitler,elektrik prizleri yoktu ve bisiklete kasksız binerdik.Gideceğimiz yere yanımızda koruyucu ile değil yalnız giderdik.hiç bir rizikoyu düşünmeden.Otomobilde çocuk koltuğu olmadan ve kemer bağlamadan taşırdı bizi. Erkek çocuklarının tornetleri vardı. Onları bir otomobil edasıyla kullanır, bakar ve park ederlerdi. Üç –dört arkadaş aynı şişede su içerdik. Ve hiçbirimiz ölmezdik. Oyuncak arabaları haftalarca uğraşır kendimiz yapardık. Sadece fren yaptığında nasıl iz kaldığını görebilmek için. Problemlerimizi kendimiz çözmeyi öğrendik. Sabah evden çıkıp akşam lambaları yanıncaya kadardışarıda kalabilirdik. Anamız gece sokaktan bizi çeke çeke bağıra bağıra alırdı. Kimse bize ulaşamazdı. Cep telefonlarımız yoktu.Akıllara zarar, play stationlar, nintendolar,videolar, pc,98 kanallı kablo yayını,internet odaları yoktu.Arkadaşlarımız vardı.Sokağa çıkar bulurduk onları. Oynadığımız oyunlarda bazen canız yanardı.Ağaçtan düşerdik her yanımız çizilirdi.çeşitli kazalar ve yaralar olurdu.Ama asla haklılık ve haksızlık kavgası olmazdı.Doktora da giderdik kimse de suçluluk duymazdı. Hatırlar mısınız o kazaları dövüşürdük ,itişirdik..mor lekeler…Ama biz çabuk iyileşmesini öğrendik. Ağaç dallarından çelik çomak oynardık.Birbirimizin gözünü oymazdık.Komşu bahçesindeki kiraz ağacına dalardık.Bilir misiniz dalmayı meyve bahçesine,dalmayı…dut ağaçlarının tepesinde dolaşmayı..onu sallamayı ve örtünün üzerinde dut yemeği bilir misiniz?Önceden haber vermeden bisikletle veya yürüyerek bir arkadaşımıza gidip zili çalardık.,içeriye girip saatlerce konuşurduk.Düşünebiliyor musunuz habersiz..eğer doğru zamanda gelmediysek içeri giremezdik.O zaman da hayal kırıklığını öğrenirdik..Her şeyin istediğimiz gibi ve istediğimiz zamanda olamayacağını öğrenirdik. Öğretmenlerimizin daha çok zamanı vardı ve neşeliydiler. Herkes koleje gitmezdi ,gitmeyenler aptal sayılmazdı. Kuaför de olunabilirdi Şans,kader ,kısmet satınız mı sokaklarda ,bağıra bağıra.. Sonra kutudaki gofretleri oturup gizlice yediniz mi siz. Yaptığımız her şeyin arkasında dururduk ve tutarlıydık. Okulla veya kanunla çelişkide olduğumuzda. Ailemiz bizi dışlar mı düşüncesi yoktu. Sorumluluk sahibiydik ve her şeyi başarırdık. Evet biz başardık. Çocukluğumuzu yaşadık doya doya!!1

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
bir kadın_can dündar	ABuK_PReNSeS	Şiir Köşesi	4	12-10-2008 13:14
RAZIMISIN__[CAN DÜNDAR]	GiRL_Léé	Paylaşmak İstedikleriniz	0	25-07-2006 14:19
dudakla bardak-- can dündar	berna_huner	Paylaşmak İstedikleriniz	0	01-07-2006 20:44
Can Dündar Yazdı...	sema_n	Magazin Haberleri	0	15-06-2006 23:08
Can Dündar-Kış Güneşi Altında	CiwCiw	Paylaşmak İstedikleriniz	1	18-05-2006 14:20

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)