OYUNA GELMEYELİM !



Ey bu çağdaş toplumun, sağırlaşan kesimi;
Ben özgür bir kadınım, duyun artık sesimi.
Beni teslim alamaz, hiçbir fesat eğilim;
Ben kimsenin kuklası, oyuncağı değilim…

İftirâ atanlara, benim bir çift sözüm var;
Ne saltanat, ne rejim, ne devlette gözüm var…
Nefsimin tuzak dolu yollarından geçmişim;
Başımdaki örtüyü, irademle seçmişim...

Ben ki; ne mürtecîyim, ne yobaz, ne gerici,
Ne bölücü, ne öcü, ne ırkçı, ne derici.
Kana, kine, nefrete, yoktur asla onayım;
Özgürlükten, barıştan, adâletten yanayım…

Kimse vatan sevgimi, görmezlikten gelmesin,
Hiç kimse benim kadar atasını sevmedi,
Laiklik, cumhuriyet, önce bana lâzımdır,
Bu samimi sözlerim, en büyük ikâzımdır…

Bu suları ben değil, kurtlar bulandırıyor,
Hepsi koyun postunda, bizleri kandırıyor.
Gelin şimdi kol kola, bir tende can olalım,
Topluma korku salan, şu kurtları bulalım…

Görelim.. Zorbalara, kimler servis yapıyor?
Biz cambaza bakarken, malı kimler kapıyor?
Kim gündeme taşıyor, bu hassas konuları?
Kimler, nasıl kaşıyor.. Bilmeliyiz bunları…

Benim çağdaş kardeşim! Tek çaremiz uyanmak;
Oyun; hep aynı oyun, yakın tarihe bir bak.
Biz aynı teknedeyiz, tabanı delmeyelim,
Seni çok seviyorum.. OYUNA GELMEYELİM…