Kalplerin Fethi.....

**£R$$!İN** · 19-04-2007, 13:11

“Rabbin meleklere şöyle demişti: ‘Ben çamurdan bir insan yaratacağım. Onu yaratıp ruhumdan ona üflediğim zaman ona secdeye kapanın!’ İblis’ten başka bütün melekler topluca secde etmişlerdi. O, büyüklük taslayıp kâfirlerden olmuştu. Allah: ‘Ey İblis! Benim kendi ellerimle yarattığıma secde etmekten seni alıkoyan nedir? Bu yaptığın büyüklük taslamak mı, yoksa sen ululardan mısın?’ İblis: ‘Ben ondan daha üstünüm. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın.’ dedi. Allah: ‘Çık oradan. Sen artık kovulmuş birisin. Ceza gününe kadar lanetim senin üzerinedir.’ buyurdu. İblis: ‘Rabbim! Dirilecekleri güne kadar beni beklet.’ dedi. Allah: ‘Sen bilinen güne kadar bekletileceksin.’ dedi. İblis: ‘O halde senin kudretine and olsun ki onlardan sana içten bağlı olan kulların müstesna onların hepsini azdıracağım.’ dedi.” (Sad 71-83)
Büyüklük taslamasından dolayı cennetten kovulan şeytan, kendi günahını unutup kovuluşuna sebep olarak gördüğü Âdem aleyhisselam ve nesline kıyamete kadar sürecek bir azdırma harekâtını başlatmıştır. Şeytan ilk olarak Âdem aleyhisselam ve Havva validemizin cennetten dünyaya gönderilişine sebep olmuştur. Ardından, onların neslinden gelip de Allah’a içten bağlı olmayanları azdırıp sapıtmakta ve onları kendisinin de gideceği yer olan cehenneme sürüklemektedir.
Rabbimiz şeytanın vesvesesinden kendisine sığınmamızı bize öğütlemektedir.
“Cin ve insan şeytanlarından, insanların kalplerine vesvese veren sinsi vesvesecinin şerrinden insanların Rabbine, insanların melikine, insanların ilahına sığınırım, de!” (Nas 1-3) buyurarak Allah celle celaluhu, iman eden kullarını bir taraftan şeytanın azdırmasına karşı uyarırken diğer taraftan da insanların kalplerini Allah adına fethe teşvik ediyor. Şeytan da kendi taraftarlarını insanların kalplerini azdırmaya teşvik etmektedir.
Âdem aleyhisselamdan günümüze kalelerin, şehirlerin, ülkelerin fethi gibi görülen fütuhat, aslında kalplerin fethine yol aralamaktır. Esas hedef kalplerdir, gönüllerdir.
Şu farkla ki nebiler silsilesi ile başlayıp Muhammed Mustafa sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz ve O’nun gönül erleriyle kıyamete kadar devam edecek olan maddî ve manevî fütuhatta zulüm ve haksızlığa asla müsaade edilmemiştir.
Şeytan ve taraftarları ise bu mücadeleyi, şeytan ve nefisleri adına hiçbir kural tanımadan taş üstünde taş, kalp üstünde baş koymayarak gerçekleştirmektedirler. Tarihte olduğu gibi bu zulümler, günümüzde de artarak devam etmektedir.
Cengiz Han’dan başlayarak torunu Kubilay Han da son bulan insanlık tarihinin eşine rastlamadığı Moğol istilası ve zulmü, şeytan ve taraftarlarının korkunç bir fitnesiydi. Günümüzde de bu şer güçler tüm imkânlarını İslam’ın ve müslümanların tahribine yöneltmişlerdir.
Ne zaman ki müslümanların İslam isminden başka belirtileri kalmamış, şeytan ve taraftarları sahne almış ve her şeyi alt üst etmiş, zulüm ve haksızlığı yaygınlaştırmışlardır.
Bununla birlikte Moğol istilasında olduğu gibi, müslümanları yok etme çabası içerisinde olanlar İslam’a teslim olmak zorunda kalmışlardır. İnşallah tarihte olduğu gibi günümüzde de bu gerçekleşecektir. Thomas Arnold “The Preacking of İslam” adlı eserinde bu garip tabloyu şu şekilde değerlendiriyor:
“İslam dini bütün zor şartlara, çeşitli engellemelere rağmen bu harabelerin enkazı arasında yeniden yükselmeye, yücelmeye ve vahşi yapıdaki bu insanlara kendilerini kabul ettirmeye başlamıştır. Birçok üstün meziyetlere sahip bu davetçi insanlar, bu kişilerin ruhlarında İslam’ı hâkim kıldılar ve onları İslam dinine soktular.”
Her insanın yapmaktan zevk aldığı bazı meşgaleleri vardır. Gönül erlerinin de zevkle yaptığı meşgale Allah’ın dinine davettir, kalplerin fethidir. Çünkü Allah ve Rasulü, inananları sürekli bu hizmete teşvik etmiştir.
“Rabbinin yoluna hikmetle güzel öğütle çağır.” (Nahl 125)
“Rasulüm şimdi sen güzelce sabret.” (Mearic 5)
“Sen ancak bir uyarıcısın.” (Rad 7)
“Ey Rasulüm! Onlar iman etmiyor diye neredeyse kendine kıyacaksın.” (Şuara 3)
Rasulullah Efendimiz de:
“Allah’ın senin vasıtanla tek bir kişiye hidayet vermesi, Allah’a yemin ederim ki o senin için kızıl develere sahip olmaktan daha iyidir.” (Buhari- Müslim)
Bu gönül erleri, işte böyle bir Rasulün, insanlar iman etmiyorlar diye neredeyse üzüntüden kendini helak edecek duruma gelen o Yüce Önderin yolunu takip etmektedirler. Ashabdan, tabiinden ve daha sonraki nesillerden o kadar kalp fatihleri var ki bunların sadece isimleri ciltleri doldurur.
Bunlardan Abdulkadir Geylanî kuddise sırruh şöyle der:
“Bazı insanlara nasihat etmem gereğini öğreten, kalbime nasihat etme şevkini koyup onu benim için en büyük şeref ve gaye kılan Cenab-ı Allah’ı tenzih ederim. Ben Allah davasının tebliğcisi, nasihatçisiyim.
Ben gayretimin karşılığının Cenab-ı Allah’ın yanında mahfuz olduğunu bildiğimden, kimseden bir şey de beklemiyorum. Borç da talep etmiyorum. Ben dünya ve ahiretin kulu değilim. Ben Allah’tan başkasına kulluk etmem. Biliniz ki sizlerin doğruya tâbi olarak kurtuluşa ermeniz, beni çok sevindirir. Helakiniz ise üzer.” (Fethu’r-Rabbanî)
Ömer el-Keysanî Abdülkadir Geylanî kuddise sırruhun meclisini şöyle anlatmaktadır:
“Onun meclisinde, yaptığı kötülüklerden tevbe eden, nadim olan yol kesiciler, katiller, fâsıklar, itikadı bozuk sapkınların yanı sıra, çoğu kere orada müslüman olan yahudi ve hıristiyanlara da rastlanırdı.”
Kalp fatihleri, kalplerin o andaki durumunu teşhis etmekten geri kalmazlar. Ve ona göre tedavi uygularlar. Kâh hikmetle kâh güzel öğütlerle, kâh tatlı kâh sert ama özden, sadece sözden değil. Özden gelenler öze gider, kalpten kalbe yol bulurlar, onların sözleri bir kulaktan girip diğerinden çıkmaz.
Irak valisi İbn-i Hübeyre, Hasan Basri, İbn-i Sirin ve Şâbi’yi huzuruna çağırarak Yezid’e itaat konusunu sorar.
İbn-i Sirin ve Şâbi yumuşak bir şekilde cevaplarken, Hasan Basri:
“Ey İbn-i Hübeyre! Yezid hakkında Allah’tan kork, Allah hakkında Yezid’den korkma. Allah seni Yezid’den korur. Yezid ise seni Allah’tan koruyamaz. Allah sana öyle bir melek gönderir ki, seni makamından kaldırır atar. Sarayından çıkarır, kabrini dar ve sıkıntılı kılar. Orada sana yardımcı olacak yalnızca güzel amelindir. Ey İbn-i Hübeyre! Eğer sen Allah’a isyan edersen bil ki, Allah bu gücü sana yalnızca O’nun dinine ve kullarına yardım etmen için verdi ve sen bu gücü Allah’ın dinine, kullarına karşı büyüklük ve zorbalık vasıtası kılma. Unutma ki Yaratıcıya isyan olacaksa yaratılana itaat edilmez.” diyerek veciz bir ifadeyle cevap verir.
Onlar hak ve hakikati söyleme hususunda kimseden korkup çekinmezlerdi.
Dün de, bugün de, yarın da ihlâs ve samimiyetle Allah’a davet edenlerden Allah razı olsun ve bizleri şefaatlerine nail eylesin.
Allah’a davet kimsenin tekelinde değildir. İşin ehli olan, bildiği kadarıyla insanların kalbine bir yol bulmaya çalışmalıdır. Meslekî, mezhebî veya meşrebî gayretleri öne çıkararak kimseye çelme atmaya kalkışılmamalıdır. Aksi halde hiç kimse bunun hesabını Allah’a veremez. Böyle bir şeyin de aklıselimle izahı mümkün değildir.
Yunus’umuz ne güzel der:
Ben gelmedim davi için
Benim işim sevi için
Dost evi gönüllerdir
Gönüller yapmağa geldim.
Kalplere ne yazıyoruz, ne yazdırıyoruz buna çok dikkat etmeliyiz. Kullara gösterdiğimiz tazim ve hürmet, Allah muhafaza buyursun, Allah’a gösterdiğimiz tazim ve hürmetin önüne geçiyorsa, bir kulun huzurundaki tazim halimiz, namazdaki halimizden daha tazimkâr ise yahut bir kulun sözü, ayetler ve hadislerden daha çok kalbimize yol bulabiliyorsa bu bir sapmadır.
Abdulkadir Geylanî, gününün idarecilerine yaranmak için onların sözünü Allah’ın sözünün önüne geçiren âlimlere şöyle sesleniyordu:
“Siz neredesiniz, gerçek ahiret âlimleri nerede! Ey ilim ve amel hainleri! Ey Allah ve Rasulünün düşmanları! Ey Allah’ın kullarının yolunu kesenler! Sizler açıkça zulüm ve nifak içindesiniz. Bu içinde bulunduğunuz nifak ne zamana dek sürecek? Ey âlim ve zahid geçinenler! Dünya ****sının zevk ve lezzetini alıncaya kadar sultan ve yöneticilere münafıklık mı yapacaksınız?” (Fethu’r-Rabbanî)
Göğüslerde bulunan kalpleri kör edecek her türlü davranıştan sakınmalıyız. Pek çok kişinin hidayetine vesile olsak bile asla gurur ve kibre kapılmamalı, buna bizi vesile kılan Rabbimize teşekkür etmeliyiz.
Rabbimizin sevgili Habibine hitabını hatırlayalım:
“Sen sevdiğini hidayete erdiremezsin. Bilakis Allah dilediğini hidayete erdirir.” (Kasas 56)
“Allah onların kalplerini birleştirmiştir. Sen yeryüzünde bulunan her şeyi verseydin, yine de onların kalplerini birleştiremezdin. Fakat Allah onları birleştirdi.” (Enfal 63)
Kalplerimize sahip olmalıyız. Yoksa Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan oluruz, Allah korusun. Çünkü kalpler çok hareketlidir. Her şeyden etkilenir.
Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz:
“Kalp rüzgârın boşlukta döndürüp durduğu bir tüy gibidir.” (İbn Mace) buyurarak onun değişkenliğine dikkat çekmiştir. Her ne kadar onu imanla, ihlâsla sabitlemeye çalışsak bile Allah’tan yardım dilemeliyiz. Nitekim Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz:
“Ey kalpleri evirip çeviren Allah’ım! Kalbimi dinin üzere sebat ettir.” (Tirmizî)
“Allah’ım! Fayda vermeyen ilimden, ürpermeyen kalpten, doymayan nefisten ve kabul olmayacak duadan sana sığınırım.” (Müslim, Ebu Davud, Tirmizî) buyurarak Rabbinden yardım diliyor. Biz de sevgili Habibinin dilinden, kalplerimiz hususunda Rabbimize yalvarıyor, dualarımızın kabulünü diliyoruz.

**Philip** · 19-04-2007, 16:13

Allah razı olsun..

19-04-2007, 13:11	#1 (permalink)
£R$$!İN ΅ ΅ мע ๔яєα๓ ΅ ΅ dansöz dünya salla oyna.. Kayıt: 29.01.2007 Yaş: 19 Mesajlar: 8.781 İtibar Gücü: 50	Kalplerin Fethi..... “Rabbin meleklere şöyle demişti: ‘Ben çamurdan bir insan yaratacağım. Onu yaratıp ruhumdan ona üflediğim zaman ona secdeye kapanın!’ İblis’ten başka bütün melekler topluca secde etmişlerdi. O, büyüklük taslayıp kâfirlerden olmuştu. Allah: ‘Ey İblis! Benim kendi ellerimle yarattığıma secde etmekten seni alıkoyan nedir? Bu yaptığın büyüklük taslamak mı, yoksa sen ululardan mısın?’ İblis: ‘Ben ondan daha üstünüm. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın.’ dedi. Allah: ‘Çık oradan. Sen artık kovulmuş birisin. Ceza gününe kadar lanetim senin üzerinedir.’ buyurdu. İblis: ‘Rabbim! Dirilecekleri güne kadar beni beklet.’ dedi. Allah: ‘Sen bilinen güne kadar bekletileceksin.’ dedi. İblis: ‘O halde senin kudretine and olsun ki onlardan sana içten bağlı olan kulların müstesna onların hepsini azdıracağım.’ dedi.” (Sad 71-83) Büyüklük taslamasından dolayı cennetten kovulan şeytan, kendi günahını unutup kovuluşuna sebep olarak gördüğü Âdem aleyhisselam ve nesline kıyamete kadar sürecek bir azdırma harekâtını başlatmıştır. Şeytan ilk olarak Âdem aleyhisselam ve Havva validemizin cennetten dünyaya gönderilişine sebep olmuştur. Ardından, onların neslinden gelip de Allah’a içten bağlı olmayanları azdırıp sapıtmakta ve onları kendisinin de gideceği yer olan cehenneme sürüklemektedir. Rabbimiz şeytanın vesvesesinden kendisine sığınmamızı bize öğütlemektedir. “Cin ve insan şeytanlarından, insanların kalplerine vesvese veren sinsi vesvesecinin şerrinden insanların Rabbine, insanların melikine, insanların ilahına sığınırım, de!” (Nas 1-3) buyurarak Allah celle celaluhu, iman eden kullarını bir taraftan şeytanın azdırmasına karşı uyarırken diğer taraftan da insanların kalplerini Allah adına fethe teşvik ediyor. Şeytan da kendi taraftarlarını insanların kalplerini azdırmaya teşvik etmektedir. Âdem aleyhisselamdan günümüze kalelerin, şehirlerin, ülkelerin fethi gibi görülen fütuhat, aslında kalplerin fethine yol aralamaktır. Esas hedef kalplerdir, gönüllerdir. Şu farkla ki nebiler silsilesi ile başlayıp Muhammed Mustafa sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz ve O’nun gönül erleriyle kıyamete kadar devam edecek olan maddî ve manevî fütuhatta zulüm ve haksızlığa asla müsaade edilmemiştir. Şeytan ve taraftarları ise bu mücadeleyi, şeytan ve nefisleri adına hiçbir kural tanımadan taş üstünde taş, kalp üstünde baş koymayarak gerçekleştirmektedirler. Tarihte olduğu gibi bu zulümler, günümüzde de artarak devam etmektedir. Cengiz Han’dan başlayarak torunu Kubilay Han da son bulan insanlık tarihinin eşine rastlamadığı Moğol istilası ve zulmü, şeytan ve taraftarlarının korkunç bir fitnesiydi. Günümüzde de bu şer güçler tüm imkânlarını İslam’ın ve müslümanların tahribine yöneltmişlerdir. Ne zaman ki müslümanların İslam isminden başka belirtileri kalmamış, şeytan ve taraftarları sahne almış ve her şeyi alt üst etmiş, zulüm ve haksızlığı yaygınlaştırmışlardır. Bununla birlikte Moğol istilasında olduğu gibi, müslümanları yok etme çabası içerisinde olanlar İslam’a teslim olmak zorunda kalmışlardır. İnşallah tarihte olduğu gibi günümüzde de bu gerçekleşecektir. Thomas Arnold “The Preacking of İslam” adlı eserinde bu garip tabloyu şu şekilde değerlendiriyor: “İslam dini bütün zor şartlara, çeşitli engellemelere rağmen bu harabelerin enkazı arasında yeniden yükselmeye, yücelmeye ve vahşi yapıdaki bu insanlara kendilerini kabul ettirmeye başlamıştır. Birçok üstün meziyetlere sahip bu davetçi insanlar, bu kişilerin ruhlarında İslam’ı hâkim kıldılar ve onları İslam dinine soktular.” Her insanın yapmaktan zevk aldığı bazı meşgaleleri vardır. Gönül erlerinin de zevkle yaptığı meşgale Allah’ın dinine davettir, kalplerin fethidir. Çünkü Allah ve Rasulü, inananları sürekli bu hizmete teşvik etmiştir. “Rabbinin yoluna hikmetle güzel öğütle çağır.” (Nahl 125) “Rasulüm şimdi sen güzelce sabret.” (Mearic 5) “Sen ancak bir uyarıcısın.” (Rad 7) “Ey Rasulüm! Onlar iman etmiyor diye neredeyse kendine kıyacaksın.” (Şuara 3) Rasulullah Efendimiz de: “Allah’ın senin vasıtanla tek bir kişiye hidayet vermesi, Allah’a yemin ederim ki o senin için kızıl develere sahip olmaktan daha iyidir.” (Buhari- Müslim) Bu gönül erleri, işte böyle bir Rasulün, insanlar iman etmiyorlar diye neredeyse üzüntüden kendini helak edecek duruma gelen o Yüce Önderin yolunu takip etmektedirler. Ashabdan, tabiinden ve daha sonraki nesillerden o kadar kalp fatihleri var ki bunların sadece isimleri ciltleri doldurur. Bunlardan Abdulkadir Geylanî kuddise sırruh şöyle der: “Bazı insanlara nasihat etmem gereğini öğreten, kalbime nasihat etme şevkini koyup onu benim için en büyük şeref ve gaye kılan Cenab-ı Allah’ı tenzih ederim. Ben Allah davasının tebliğcisi, nasihatçisiyim. Ben gayretimin karşılığının Cenab-ı Allah’ın yanında mahfuz olduğunu bildiğimden, kimseden bir şey de beklemiyorum. Borç da talep etmiyorum. Ben dünya ve ahiretin kulu değilim. Ben Allah’tan başkasına kulluk etmem. Biliniz ki sizlerin doğruya tâbi olarak kurtuluşa ermeniz, beni çok sevindirir. Helakiniz ise üzer.” (Fethu’r-Rabbanî) Ömer el-Keysanî Abdülkadir Geylanî kuddise sırruhun meclisini şöyle anlatmaktadır: “Onun meclisinde, yaptığı kötülüklerden tevbe eden, nadim olan yol kesiciler, katiller, fâsıklar, itikadı bozuk sapkınların yanı sıra, çoğu kere orada müslüman olan yahudi ve hıristiyanlara da rastlanırdı.” Kalp fatihleri, kalplerin o andaki durumunu teşhis etmekten geri kalmazlar. Ve ona göre tedavi uygularlar. Kâh hikmetle kâh güzel öğütlerle, kâh tatlı kâh sert ama özden, sadece sözden değil. Özden gelenler öze gider, kalpten kalbe yol bulurlar, onların sözleri bir kulaktan girip diğerinden çıkmaz. Irak valisi İbn-i Hübeyre, Hasan Basri, İbn-i Sirin ve Şâbi’yi huzuruna çağırarak Yezid’e itaat konusunu sorar. İbn-i Sirin ve Şâbi yumuşak bir şekilde cevaplarken, Hasan Basri: “Ey İbn-i Hübeyre! Yezid hakkında Allah’tan kork, Allah hakkında Yezid’den korkma. Allah seni Yezid’den korur. Yezid ise seni Allah’tan koruyamaz. Allah sana öyle bir melek gönderir ki, seni makamından kaldırır atar. Sarayından çıkarır, kabrini dar ve sıkıntılı kılar. Orada sana yardımcı olacak yalnızca güzel amelindir. Ey İbn-i Hübeyre! Eğer sen Allah’a isyan edersen bil ki, Allah bu gücü sana yalnızca O’nun dinine ve kullarına yardım etmen için verdi ve sen bu gücü Allah’ın dinine, kullarına karşı büyüklük ve zorbalık vasıtası kılma. Unutma ki Yaratıcıya isyan olacaksa yaratılana itaat edilmez.” diyerek veciz bir ifadeyle cevap verir. Onlar hak ve hakikati söyleme hususunda kimseden korkup çekinmezlerdi. Dün de, bugün de, yarın da ihlâs ve samimiyetle Allah’a davet edenlerden Allah razı olsun ve bizleri şefaatlerine nail eylesin. Allah’a davet kimsenin tekelinde değildir. İşin ehli olan, bildiği kadarıyla insanların kalbine bir yol bulmaya çalışmalıdır. Meslekî, mezhebî veya meşrebî gayretleri öne çıkararak kimseye çelme atmaya kalkışılmamalıdır. Aksi halde hiç kimse bunun hesabını Allah’a veremez. Böyle bir şeyin de aklıselimle izahı mümkün değildir. Yunus’umuz ne güzel der: Ben gelmedim davi için Benim işim sevi için Dost evi gönüllerdir Gönüller yapmağa geldim. Kalplere ne yazıyoruz, ne yazdırıyoruz buna çok dikkat etmeliyiz. Kullara gösterdiğimiz tazim ve hürmet, Allah muhafaza buyursun, Allah’a gösterdiğimiz tazim ve hürmetin önüne geçiyorsa, bir kulun huzurundaki tazim halimiz, namazdaki halimizden daha tazimkâr ise yahut bir kulun sözü, ayetler ve hadislerden daha çok kalbimize yol bulabiliyorsa bu bir sapmadır. Abdulkadir Geylanî, gününün idarecilerine yaranmak için onların sözünü Allah’ın sözünün önüne geçiren âlimlere şöyle sesleniyordu: “Siz neredesiniz, gerçek ahiret âlimleri nerede! Ey ilim ve amel hainleri! Ey Allah ve Rasulünün düşmanları! Ey Allah’ın kullarının yolunu kesenler! Sizler açıkça zulüm ve nifak içindesiniz. Bu içinde bulunduğunuz nifak ne zamana dek sürecek? Ey âlim ve zahid geçinenler! Dünya ****sının zevk ve lezzetini alıncaya kadar sultan ve yöneticilere münafıklık mı yapacaksınız?” (Fethu’r-Rabbanî) Göğüslerde bulunan kalpleri kör edecek her türlü davranıştan sakınmalıyız. Pek çok kişinin hidayetine vesile olsak bile asla gurur ve kibre kapılmamalı, buna bizi vesile kılan Rabbimize teşekkür etmeliyiz. Rabbimizin sevgili Habibine hitabını hatırlayalım: “Sen sevdiğini hidayete erdiremezsin. Bilakis Allah dilediğini hidayete erdirir.” (Kasas 56) “Allah onların kalplerini birleştirmiştir. Sen yeryüzünde bulunan her şeyi verseydin, yine de onların kalplerini birleştiremezdin. Fakat Allah onları birleştirdi.” (Enfal 63) Kalplerimize sahip olmalıyız. Yoksa Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan oluruz, Allah korusun. Çünkü kalpler çok hareketlidir. Her şeyden etkilenir. Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz: “Kalp rüzgârın boşlukta döndürüp durduğu bir tüy gibidir.” (İbn Mace) buyurarak onun değişkenliğine dikkat çekmiştir. Her ne kadar onu imanla, ihlâsla sabitlemeye çalışsak bile Allah’tan yardım dilemeliyiz. Nitekim Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz: “Ey kalpleri evirip çeviren Allah’ım! Kalbimi dinin üzere sebat ettir.” (Tirmizî) “Allah’ım! Fayda vermeyen ilimden, ürpermeyen kalpten, doymayan nefisten ve kabul olmayacak duadan sana sığınırım.” (Müslim, Ebu Davud, Tirmizî) buyurarak Rabbinden yardım diliyor. Biz de sevgili Habibinin dilinden, kalplerimiz hususunda Rabbimize yalvarıyor, dualarımızın kabulünü diliyoruz.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Mekke'nin fethi kutlandı	Krã£	Son Dakika Haberleri	0	31-12-2007 23:40
İstanbuL'un Fethi	One	Tarih ve İnkılap Tarihi	1	13-10-2007 17:19
Fethi Dördüncü talimatla ifade verdi	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	26-01-2007 21:10
Selahaddin Eyyubi - Kudüsün Fethi	@izci@	İslami Download	0	10-11-2006 19:19
...Kalplerin ilacı Dua...	ahSenTi	Dini Konular	3	29-10-2006 17:59

19-04-2007, 16:13	#2 (permalink)
Philip İşi kavrayan 2de1'ci Zaman imanı kurtarma zamanı! Kayıt: 03.05.2006 Yaş: 25 Mesajlar: 2.211 İtibar Gücü: 18	Allah razı olsun..

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)