Mevlânâ Hâlid–i Bağdâdî Hazretleri Medine'deki günlerini tamamlayarak Mekke'ye geçer. Mekke'deki günlerini Kâbe'nin yanında ibadet yaparak geçirmeye gayret eder. Günün çok az bir zamanını uyku ve ihtiyaç gidermeye ayırmış, geri kalan kısmı tamamen ibadete ayırmıştır.
Yine sabah namazından sonra Kâbe'nin daha çok tenha olduğu saatlerden bir saat Mescid–i Haram'da Delâil–i Hayrât okurken, az ileride gözüne birisi takılır. Dikkatle bakınca adamın birinin sırtını Kâbe'ye dönmüş öylece oturduğunu görür.
Mevlânâ Hâlid–i Bağdâdî Hazretleri bu adama bakarken adamla göz göze gelir. Sırtını Kâbe'ye dönen adamın hali pek hoşuna gitmemiştir. Ne var ki Medine'de aldığı nasihat ve terbiye ses çıkarmamasını gerektirir. Bu düşünceler içinde gayr–i ihtiyârî adama yaklaşır. O henüz bir şey demeden adam ona der ki:
"ALLAH'ın indinde mü'minin kalbinin Kâbe'den daha kıymetli olduğunu bilmez misin? Hem Medine'de ki zatın sözlerini ne çabuk unuttun."
Adam bu sözüyle Mevlânâ Hâlid Kuddise Sirruhu'yu can evinden vurur. Mevlânâ Hâlid Kuddise Sirruhu gayr–ı ihtiyârî bu adamın ayaklarına kapanır ve ondan kendisini irşad etmesini talep eder. Bunun üzerine adam ona şu cevabı verir:
"Sizin irşadınıza dair işaretler Hindistan tarafından geliyor. O tarafa yönel." Aynen dediği gibi çıkar ve sebepler onu Hindistan'a götürür ve Abdullah Dehlevî Hazretleri'nin mânevî terbiyesine girer.