braveflood

>>>Loise Redden isimli çok fakir giyimli bir kadın yüzünde bir
>>>hüzünle
>>>bir manava girer.
>>>
>>>
>>>
>>> Dükkan sahibine mahcup bir şekilde yaklaşır.
>>>Kocasının çok hasta olduğunu, çalışamaz duruma düştüğünü ve yedi
>>>çocuğu
>>>ile birlikte aç kaldıklarını ve yiyeceğe ihtiyaçları olduğunu
>>>söyler. John
>>>Longhouse isimli manav ona ters bir şekilde bakarak derhal
>>>dükkanını terk
>>>etmesini ister.
>>>
>>>
>>>
>>> Kadın ailesinin ihtiyaçlarını düşünerek, lütfen
>>>efendim der, paramız olur olmaz getirip borcumu ödeyeceğim. John

>>>kendisine
>>>bir kredi açamayacağını çünkü onun eski bir müşterisi olmadığını,
>>>kendisinde bir hesabının bulunmadığını söyler.
>>>
>>>
>>>
>>> O sırada dükkanın dışında bekleyen bir müşteri
>>>ikisinin arasında devam eden bu konuşmayı dinlemektedir. İçere
>>>girerek
>>>John?a yaklaşır ve ben o kadının almak istediklerine kefilim der.
>>>Ailesinin ihtiyacı olan şeyleri ona ver.
>>>
>>>
>>>
>>> Bunun üzerine manav çok isteksiz bir şekilde
>>>kadına döner ve bir alış-veriş listen var mıydı diye sorar Louise
>>>"Evet
>>>efendim" der. "Tamam" der manav. "Şimdi onu terazinin şu kefesine
>>>koy,
>>>onun
ağırlığınca diğer kefeye istediklerinden koyacağım.!"
>>>
>>>
>>>
>>> Louise bir an duraksar, sonra başını önüne eğer ve
>>>çantasını açarak üzerine bir şeyler gösterdiği kefeye özenle
>>>bırakırken
>>>başı halakaralanmış bir kağıt parçasını çıkartır ve manavın
>>>kendisine
>>> öne eğiktir.
>>>
>>>
>>>
>>> Manavın ve diğer müşterinin gözleri terazinin
>>>kefesine dikilirken hayretle büyümüştür. Manav müşteriye dönerek,
>>>kısık
>>>bir sesle, "İnanamıyorum." Der. İnanılacak gibi değildi. Müşteri
>>>manava
>>>gülerken manav çoktan diğer kefeye eline geçeni doldurmaya
>>>başlamıştır ama
>>>nafile,
diğer kefeyi yerinden bile kıpırdatamamıştır.
>>>
>>>
>>>
>>> Terazinin kefesi artık üzerindekileri almayacak
>>>kadar doldurduğunda çaresiz hepsini bir torbaya doldurarak kadına
>>>verir.
>>>Şaşkınlıkla üzerinde bir şeyler çiziktirilmis kağıdı eline alır ve
>>>okur.
>>>Bir de bakar ki orda bir alış-veriş listesi yoktur. Sadece bir dua
>>>yazılıdır.
>>>
>>>
>>>
>>> "Allah'ım neye ihtiyacım olduğunu sen bilirsin,
>>>kendimi senin ellerine teslim ediyorum."
>>>
>>>
>>>
>>> Manav taş gibi bir sessizliğe bürünmüştür. Loise
>>>kendisine teşekkür ederek dükkandan ayrılır. Müşteri John?un
eline
>>>bir
>>>elli dolarlık tutuştururken, "her kuruşuna değdi" der.
>>>
>>>
>>>
>>> Daha sonra John Longhouse terazisinin kefelerinin
>>>kırılmış olduğunu görür. Bu nedenle duanın ne kadar ağır çektiğini
>>>sadece
>>>Allah bilir.
>>>
>>>
>>>
>>> Dua bizim için hiçbir maliyeti olmayan bedava
>>>bir hediyedir.

aSi MeLeq

quseL bi yazı..yüreqine saqLık..

okyanuss

evet guzel bı olay tsk...

_aLmİrA_

Allah c.c. razı olsun.
bi arkadaşım şöyle derdi.
'Duam kabul olunduğunda seviniyorum.Çünkü o kabul olunan dualar hep başkasına ettiğim dualar oluyor.Onların adına seviniyorum.
Ve duam kabul olmayınca da seviniyorum.Çünkü biliyorum ki Allah c.c. dünyada gerçekleştirmediği duanın karşılığını ahirette verecek'

düşünceye bakar mısınız....ne denilebilir ki

@izci@

Paylaşımın için sağol.