Herşeyde biraz 2de1 - Tekil Mesaj gösterimi

**KuLAhmet** · 16-05-2008, 21:27

3 GünLüK 1 ÖmüR

Yokluğumun asırlar sonrası ıssız geçen avunmasının adı bayram olan ıssız ve soğuk üç günü
Hep şenlikleri gülücükleriyle adı mutluluğun envayi çeşit isimleriyle birlikte anılır duyulur söylenir bilinir ya... Yok inanma öyle değil aslında gerçekler her zaman...

Kaybettiğim kendimde seni aradığım beni dinlerken seni duyduğum,derin sessizliğin değişik sesleriyle geçen üç gerçek var hayatımda...

Neydi diğer günlerden farklı kılan bu üç günü? Sevgilerin sevgililerin bir arada olması,
küçüklerin öpecekleri ellerin büyüklerin sarılacak küçük candan öte canlarının ulaşılır olması mıydı birbirlerine?...
Şekerler mi tatlılar mı yoksa gezmeler miydi? Kalabalık yollarda evden eve kapıdan kapıya...
Tutulan oruçlardı diye söyleme sakın bana, sakın inanma her oruç tutanın bayram yaptığına...
Ne gidecek kapı aradım ne el öptüm ne el öptürdüm ne küçük bir canda hasret giderdim nede büyük bir yürekte sevdama sarıldım... Ne inadını öldürdüm ne inadımı.. Kastım kendimeydi sadece, seni bende öldüremedim kıyamadım senli geçmiş yıllara kıyamadım geçmiş mutlu bayramlara... Ben kendimi boğazladım nefesim bitesiye..
Ölemedim...
Bir baba şefkatiyle öpülesi ellerim sevgi dolu yüreğim gülünesi gözlerim sevgiliye sözlerim yok muydu?

Yoksa kırılası ellerim kör olası gözlerim tutulası dillerim mi vardı geçmişimdeki bayramların gülücüklerinde...
Kararı veren sen miydin ben mi? Yoksa boynumuzu bükeceğimiz, hakkında tek kelime etmeyeceğimiz suskun ve çaresiz katlanacağımız kader mi?
Ellerim yumruk yumruk gözlerim kapalı yüreğim yanık sözlerimde sensizlik ve sessizlik vardı... Geçmiş ıssızlıklardan geleceğime bir iz düşümüydü delip de geçen üç sipsivri gün...Şekerlerle tatlılarla tatlanırken diller, bana tadı zehir adı bayram olan üç günsüz gece kaldı....
Emanet bedenimin emanet dünyamda emanet varlığımla emanet canımı harcadığım üç kayıp gün...

Bu üç gün israf edilmiş tüm diğer günlerden daha zalim daha öksüz daha yetim...
Gelecek bayramlara umudumu yok sayan bir ucundan tutamadan elimden kayıp giden üç kara gün..

Yokluğumun asırlar sonrası ıssız geçen avunmasının adı bayram olan, geçmişime simsiyah yalnızlığımın boynu bükük italik harfleriyle yazılan üç gün...

Ben bayramları değil tüm bencilliğimle bayramlardaki seni özlemiştim...

qulahmet

16-05-2008, 21:27	#8 (permalink)
KuLAhmet Bölüm Moderatörü ズ-яєSSα\|\/\| Kayıt: 15.05.2008 Mesajlar: 2.282 Rep gücü: 66	3 GünLüK 1 ÖmüR Yokluğumun asırlar sonrası ıssız geçen avunmasının adı bayram olan ıssız ve soğuk üç günü Hep şenlikleri gülücükleriyle adı mutluluğun envayi çeşit isimleriyle birlikte anılır duyulur söylenir bilinir ya... Yok inanma öyle değil aslında gerçekler her zaman... Kaybettiğim kendimde seni aradığım beni dinlerken seni duyduğum,derin sessizliğin değişik sesleriyle geçen üç gerçek var hayatımda... Neydi diğer günlerden farklı kılan bu üç günü? Sevgilerin sevgililerin bir arada olması, küçüklerin öpecekleri ellerin büyüklerin sarılacak küçük candan öte canlarının ulaşılır olması mıydı birbirlerine?... Şekerler mi tatlılar mı yoksa gezmeler miydi? Kalabalık yollarda evden eve kapıdan kapıya... Tutulan oruçlardı diye söyleme sakın bana, sakın inanma her oruç tutanın bayram yaptığına... Ne gidecek kapı aradım ne el öptüm ne el öptürdüm ne küçük bir canda hasret giderdim nede büyük bir yürekte sevdama sarıldım... Ne inadını öldürdüm ne inadımı.. Kastım kendimeydi sadece, seni bende öldüremedim kıyamadım senli geçmiş yıllara kıyamadım geçmiş mutlu bayramlara... Ben kendimi boğazladım nefesim bitesiye.. Ölemedim... Bir baba şefkatiyle öpülesi ellerim sevgi dolu yüreğim gülünesi gözlerim sevgiliye sözlerim yok muydu? Yoksa kırılası ellerim kör olası gözlerim tutulası dillerim mi vardı geçmişimdeki bayramların gülücüklerinde... Kararı veren sen miydin ben mi? Yoksa boynumuzu bükeceğimiz, hakkında tek kelime etmeyeceğimiz suskun ve çaresiz katlanacağımız kader mi? Ellerim yumruk yumruk gözlerim kapalı yüreğim yanık sözlerimde sensizlik ve sessizlik vardı... Geçmiş ıssızlıklardan geleceğime bir iz düşümüydü delip de geçen üç sipsivri gün...Şekerlerle tatlılarla tatlanırken diller, bana tadı zehir adı bayram olan üç günsüz gece kaldı.... Emanet bedenimin emanet dünyamda emanet varlığımla emanet canımı harcadığım üç kayıp gün... Bu üç gün israf edilmiş tüm diğer günlerden daha zalim daha öksüz daha yetim... Gelecek bayramlara umudumu yok sayan bir ucundan tutamadan elimden kayıp giden üç kara gün.. Yokluğumun asırlar sonrası ıssız geçen avunmasının adı bayram olan, geçmişime simsiyah yalnızlığımın boynu bükük italik harfleriyle yazılan üç gün... Ben bayramları değil tüm bencilliğimle bayramlardaki seni özlemiştim... qulahmet