Anılar acılar
Nedense bu aralar
Hep benimle
Hiç yalnız kalamıyorum
Sıkılıyorum
Bronşitim azdı
Bu aralar garip bir tat var ağzımda
Ayrılık gibi damaklarım çekiliyor
Yüzüm her zamankinden daha çizgili
Hayat dizleri üstüne çöktürüyor insanı
Boynun da zaten kılıcın altında
Sakın kımıldama diyor biri
Belki birkaç saniye daha yaşarsın
Her zamankinden daha fazla kitap okuyorum
Ve kitaplarda mutluluk aramak
Mutlu kitapların içinde yer almak
Garip şey yaşadınız mı bilmiyorum
Dedim ya bronşitim azdı
Herşeyi yavaş yaşamam gerekiyor
Ve geride kalmak demek bu hayata karşı
Boyun eğmek