| fire verdim
KorkakLıqımı zifiri bir karanLıkLa öRterek yazıyorum her$eyi.
suçLu yüzümü qüçLü ifadeLerLe maskeLiyorum.. ben’den oLmayan bir kibirLe kusarak savunuyorum ben’i…hak ettiqim haksızLıqıma beraat bekLiyorum. ‘yani acizim,yani hataLıyım… eweet suçLuyum….! ‘ dememek için yaLanca susuyorum ve tek renk bir müziqe,serseri sözLeri ortak ko$uyorum.
‘a$k bitti a$k öLdü’ ikiLemi aRasında gidip geLen bu iç cezama biR tanık istemiyorum… saçLarımın beynime batmasını,kirpiklerimin gözLerimi oymasını isTiyorum LaciwerT sadisT biR gecede….
Bi gün okuduqum kitapLaRımdan birinde $airim diYordu ki; ‘a$kLARın sonrasında hüzün waRdıR, yasen hüznü boqarsın ya da hüzün seni boqaR’ peki ya $imdi ßeni öLüme qöTüren $ey hüzün mü ? yeniden ßa$Layacak ßiR hayatın koRkaqıyım….
Hiç tanımadıqım ßiR öpü$tü senin ki; ne zaman nerede yitiRdiqimi ßuLamadım sewqiLi….
sözLeRimin feRi söndü,fiRe weRdim cümLeLeRde,cümLe içinde yaRım kaLdım sayfaLaRa döküLemez oLdum…
anLadım ki sen hayatıma geLmemek için ya da gitmemek için qiRmi$tin! İstanßuL kaç ßuLu$ma heyecanı ya$amı$tı KimßiLiR.! VusLatı ßeLLi yoLcuLukLaRım’$ehirLerin özeti’ tren istasyonLaRında asıLı kaLdı…
İstanßuL, seni mawi qözLü ßiLiRLer $imdi ßu ye$iL ßaKı$LaRLa nasıL TanısınLaR….?
alntı.
ResimSiz ... Sensiz... |