Farkında mısın
ayrılık düşüyor bazen
merhabalarımıza…Ama gerçeği sen biliyorsun ..
yoğunluğumdan,işlerimin fazlalığından bu geçici ayrılıklar...
Aslında bir tercih değil vazgeçmek..Daha çok... Dünyayı umursamazlıktan,görülenlere inanmazlıktan, bilinenlerin yetmezliğinden...Hayata başka bir yerden, başka bir noktadan başlamakmış vazgeçmek…İnan ki seçeneksizliğimdendir vazgeçilen olmak… gittin ardında boşluğunu bırakarak…Sessizliğini hiçbir sesle dolduramadım… Nedenler ve niçinlerle daha da kararıp uzayan gecelerim var artık…
ben bildiğim ,tanıdığım Duygularımın tutukluluğunu yaşıyorum..Beynimin içinde düşünen ve yaşayan birkaç tane ben'in yüreğinden dökülenlerdir yazdıklarım..Anlamsız da olsalar kendi içinde anlamlıdır sözcüklerim..Anlamsızlıklar yalnız olmaktan değil ki,anlamlar yalnızlıktan...ne kadar zormuş duymayı,görmeyi bilip de duyamamak,görememek..dokunmayı bilip dokunamamak..sevmeyi bilipde sevememek...
susuyorum...
Sessiz bir onaydır belki de susuşum…Biraz üzüntü belki ama içten bir katılıştır yazılanlara…susuyorum..Bir gidişi kabullenmektir susuşum belki de, yerinde ve zamanında olduğunun farkına vardığım bir gidişin…benim de sessizliğim içinde birçok sesi hapseden sessiz bir savaştır belki de...