Sustum

bölündü uykularım ve parçalandı düşlerim

kıblesine düştüğüm tüm akibetler adına toplandı bugün suçlarım

bir çeçen gülünün kokusunda yitirdim ellerimdeki benliğimi

gözlerim duymaz ama kulaklarım görür oldu bazı sahneleri

derlenip taşan tek soluğa akıtıyorum hüzünleri


Sustum

açtım eskimiş yürek halkamı

paçavra olmuş zamanın tek kalıntısı var şimdi ellerimde

filistinin ayak sesleri çarpıyor içlerime

bombalar, ateşler, tarafsız cepheler ve ıhanetin diplomasi törenleri

ne varsa bırakabildiğim ardımda şimdi tek tek boşalıyor içlerime

sancılarla durduğum anlar bugün ölümlerin raksını başlatıyor

içi karanlık dışı pembe hayaller oynuyor bugünün yarınları



Sustum

şiirler söyleyecek artık son hecenin ağır ilgisini