Küçüklüğümden beri ‘Sevgi emektir ,emek vermektir’ diye öğrettiler ..
Bu yüzden ,
Eğer imkansızı istiyorsam vazgeçmeye ya da
Gerektiğinde sevdiğim için sevdiğimden geçmeye hazırlıklı hayaller büyüttüm içimde..
Ele avuca sığdıramadığım sevgimi uslandırmayı öğrendim zamanla..
Önceleri unutmamı isteyenlere inat severken şimdi duruldu aRsız sevdam..
Kaybetme korkusu sardı gönlümü..
Vazgeçtim vuslatı dilediğim senli düşlerden.
hangi sıfatla olursa olsun yanında yer alabilmenin kıymetini anladım yokluğunda…
sadece sen mutlu ol diye dualar ediyorum.
Sevgini istemiyorum..
Bir tek selamına razıyım.. bir selam için süzülüyor gözümden incilerim..
Sana kal diye yalvarıyorken, bana gidişinle cevap vermiştin...
Bu ikinci kez sana yalvarışım…
Yine dinleyemeyeceğini düşündüğümden korkuyorum..
Gözlerim her an tetikte gidersin diye ağlıyorum..
Hiçbir umut yok bize dair…
Bütün ihtimaller yitirdi varlığını …
Ve sen inatla duymuyorsun … duyuyor ama sessiz kalıyorsun..
Ben bir köşede yine biçare sürünüyorum…
biliyorum beni yine bırakıcaksın sensizliğin kollarına atacak, yüreğimi yetim kılıcaksın…
Gidişin kıyametim … koptun kopacaksın …
eğer sen benim için yalnızca rüyamda görebileceğim bir mutluluksan,
uyandırma...
kalacağınla müjdelendiR..
bırak her şey rüyamda kalsın,hayalde yaşansın...
içini gereksiz sancılar sarmasın..
kabullendim...
sen artık benim için sadece arkaDaşsın..
sadece ark...
-aLıntı-