| Nihayet gittim filme
Şimdi.Karşımızda öyle "iyiydi,kötüydü,10üzerindenşukadar" diyebileceğimiz sıradan bir film yok.Bu film dedelerimizin,kardeşlerimizin,bu toprakların hikayesi.Daha bıyıkları terlememiş 12-17 yaş arasındaki 120 kahraman çocuğun hikayesi.Yani insan ne kadar objektif olmaya çalışsa da bu çok zor.
Daha jenerikte,ortalıkta fol yok yumurta yok iken,o şahane müziğin devreye girmesiyle tüylerim ürperdi.Çok derin bir 2 saatin beni beklediğini anladım.
İlk yarı biraz durağan geçiyor,ancak bu asla burun büktürecek bir faktör değil.İkinci yarıyla beraber hikayeye öylesine dalıyorsunuz ki vücudunuz devamlı kasılma halinde,boğazda sert bir yumru,ve dolmaya başlayan gözpınarları...Dakikalar ilerledikçe,kendinizi tutamamaya başlıyorsunuz,yaşlar inceden süzülüyor,her dakika Kurtuluş'umuzda emeği geçen herkese rahmet okuyor,bir kez daha minnet duyuyorsunuz...Sonlara doğru ise...Daha fazla detaya girmemeyeyim,yaşayın görün...
Yukarıda yazdıklarım tamamen bir Türk insanının gözüyle yazılmıştır,yürekten kopanlardır...
Şimdi ise biraz eleştirmen gözüyle bakalım ;
Hikaye,gerçek olmasının da büyük etkisiyle şahane olarak adlandırılabilir. Senaryoda ise birtakım eksiklikler,kopukluklar yok değil.Çok daha etkileyici diyaloglar yaratılabilirdi.Fakat bu durum mevcut olanların kötü olduğu anlamına gelmiyor.Sadece daha iyisi olabilirdi.Müziklere ise tek kelimeyle bayıldım.Hele bir kadın vokali ile birlikte giren müzik var ki,adamı dağıtıyor...
Oyunculuklar da filmin en sağlam yanlarından.Özge Özberk'i artık anlatmaya gerek yok sanırım,öyle hissederek oynuyor ki,takdir etmekten öte,hayranlık duyuyorsunuz. Cansel Elçin oynadığı dizilerdekinin aksine daha doğal,sağlam bir rolde. Kendi sesi hiç sırıtmamış,sonuç olarka çok iyi oynamış. Ustalara gelirsek ; Emin Olcay,Demir Karahan ve Burak Sergen'de ağır toplar. Kalitelerini konuşturmuşlar,katkıları çok büyük. Ve çocuklar...
Film heyecanıyla bu kadar yazabildim,eksik kalan,unuttuğum birşeyler illa ki olmuştur,ancak son bir söz söylemek isterim...
Gidin bu filme...
8 / 10 |