Emeğine sağLık rebeL. . 
Ne yana dönsem rengine saplanıp kaldığım çocukluk günlerim düşüyor yol üzerine...
Aslında yazı yazmanın sırrına vardığım günler...Yani, seni sen olduğunu bilmeden sevdiğim, aksak zamanlarım...
İnsan dalga dalga yayılan bir aşkın kabuğuna çekilip dış etkenlerden kendini bir nebze de olsa sıyırıp doya doya kavuşmuşluğun sihrini yaşamak ve derin derin içine çekmek istiyor...
ve tabii dilekler:
"ömrümce ömrüme ömür katsın"
Belki de hızlıca yayıldım damarlarına... Kaldıramayacağını düşünseydim çekerdim elimi eteğimi yine bir dolunay vakti... Şimdi imgenin uçsuz bucaksız tarlasında koşa koşa kelimeleri düşürmek yerine, alıntılıyorum...
.............Yokluğunun tadına, yokluğumla bakacaktım...............
~aLıntı~