| iş mi!iş içinde işsizlik mi!!!
ben bir üniversite ögrencisiyim.kimi insanlara göre de şanslıyım çünkü sevdigim bir bölümde okuyorum.hiçbir zaman ilk hedefim para olmadı önce sevdigim meslegi yapmak bir ömür o işe eglenerek gülerek hiç degilsede isyan etmeden işime gitme hayalindeyim.heralde parayı hayatımın mutlulugumun merkezine koysaydım matematik ögretmenligini seçer hem ögretmen hemde ders veren olur çok iyi paralar kazanırdım.yada doktor yada para getirisi çok olan meslek ve dalları...
insanlar hangi meslek gurubundan olurlarsa olsunlar o işi sevmeliler sevdikleri meslekleri yapmaya çalışmalılar.ben okumayan biri olsaydım.bi süpermarketin kitapcı bölümünü işletmek isterdim.kitap almaya gelenlere önerilerde bulunurdum yada okumak istedikleri kitapları ben okumuş olacagım için daha seviyeli daha düzeyli muhabbetlerim olurdu,o kişinin hobilerine yönelik kitaptan neler alabilecegini neler alamayacagını anlatırdım
belki bu kitabı tavsiye etmem bu size daha uygun iyi bir başlangıç gibi bir sürü şeyler...
tabi bu istedigim serbest meslek teki hayalim mutlu olarak yapacagımı düşündügüm bir meslekti.ama türkiye şartlarında kim bilir hangi meslegi yapacaktım, hayat beni nerelere nelere itecek.meslekten zevk almayı bırakıp mutllugu huzuru bırakıp belki de geçim derdinde olacaktım...
çevremde gördügüm mutsuz insanlara bakıyorum düşünüyorum niye mutsuz insanalar ben niye mutsuzm niye mutsuzuz...
kimi insanlar para kazanma derdinde kendilerini yıpratırlarken, her türlü hüzün çile belki eziyet çekerken.birilerinin mutlulugu daha iyi bir hayat yaşamaları için...
kimi insanlar da çalıştıkları işte maddi sıkıntıları yok ama işlerini sevmiyorlar.mutlu degiller işlerinde verimli degiller bi gün iş olmasa bayram ediyorlar.çünkü sevmiyorlar belki de ömürlerinin en fazla zaman geçirecekleri işi sevmiyorlar...
ülkemizdeki egitim iş sistemleri belli zaten öss de takılan ruh halleri bozuk gençler mi.üniversite bitirdikleri halde işlerini yapamayanlar yada para için başka meslek gurubuna kayanlar.tabiki herkesin ilk derdi para geçim sıkıntısı.sonra işlerinde verimsiz insanalardan dogan iyi egitmen olamayan hocalar müdürler çalışan ve işverenler...verimsiz işciler hayatlarından memnun olmayan insanlar.yaşama sevinci olmadan programlanmış robot insanlar...
Bu konuda sizler neler düşünüyorsunuz buyrun konuşup tartışalım eksik ve fazlalarımızla...
Konu Alacakaranlık tarafından (14-01-2008 Saat 22:22 ) değiştirilmiştir.
|