#1 (permalink)
17-12-2007, 20:20
|
Kendini aşan 2de1'ci ^^Günışığı^^
Kayıt: 01.04.2007 Mesajlar: 3.009 Rep gücü: 24 | Yoksa.. Yoksa
 | |  | | | Yine bir gün sona ermekte bir sesin yokluğuyla, düşünüyorum da acaba günün bir diliminde her hangi birinin aklının bir köşesinde
beliriyor mu varlığım?
Yoksa insanlar için, dostlarım için uzaklarda kalan bir karartı mıyım?
Bunların cevabını bilmek isterdim.
Belki de her an herkes için yardıma koşmaya hazır, dertlerine ortak olmaya onlara birşeyler verebilmeye hazır biri olduğum için mi insanların bana karşı bu kadar rahat ve umarsız görünmeye çalışmaları.
Ya da...
Ya da diyorum bazı insanların olur olmaz gururlarının bir parçası mı?
Kendilerini bu kadar uzak ve yabancı gibi davranmaya zorlayan.
Peki nerede o zaman gerçek dostluklar.
Herkesin içinde birşeylerin yarısı, kalıntısı vardır.
Tamam belki silmek zor yada unutmak ama sonuna kadar da onlarla yaşanmaz.
En azından bir köşeye gizlemeyi bilmek gerekir diyorum.
Ve işte yine bir gün sona ermekte, kimbilir hangi düşüncelerle, hangi hayallerle geçiyor saatlerimiz..
Yoksa... yoksa sadece bir avuntu mu?
Bu kendimizi kandırmak için.
Yüksek dalgaları olan denizin ortasındayken dalganın ardından ne getirdiğini görebilirmiyiz ki; insan bugünden yarın olabilecekleri söylesin.
Belki de hayat sadece varsayım ve tahminler üzerine kurulu bir tekdüze gidişat.
Belkiler, keşkeler ve inşallahlarla renklendirmeye çalıştığımız.
Boş materyallerle süsleyip, bezediğimiz, sadece görmek istediğimiz gibi göstermeye çalıştığımız; kimiz, neyiz, ne yapıyoruz, yaşama amacımız ne diye düşünmeden mi, yoksa toplumun çoğunlukta onayladığı insanlar olma çabası mı yaşantımız?
Hangisi doğru, hangisi gerçek, hangisi gerekli?..
Gerçek olan ne; biz olan kişiliğimiz mi?
Yoksa kaybettiğimiz varlığımızın gerçekliği mi?
Neyi tartışıyoruz, neyi kovalıyoruz, neleri kaçırıyoruz yaşamın tren katarında makinist miyiz; yoksa yolcu mu?
Nereye götürüp, hangi durakta indirirlerse kabul etmek midir yaptığımız sadece...
Neyiz biz düşünen, yaşayan, yaşatan ve hisseden mi?
yoksa değer yargılarına mahkum güdülenler mi?
Yok mu kendi değer yargılarımız,
Yok mu bir çizgimiz.
Bu kadar mı silikti benliğimiz ki hemen toz bulutu gibi bir dağılıyor bir havalanıyor... Yoksa ... Yoksa...? | |  | |  | |
|  |
