Gitme karanfil../..inadına yaşıyor aşk ve ölüm
“ beyinsel sevişmelerin üretken kadını” diye fısıldıyor kulağıma bir dost, doğru olabilir mi..? ..imgelerin altında kalmaktan korkuyorum.
insan,
sevdiği şeylerden korkar mı..?
beni şarkı söyleyebileceğim bir yere götürsün sevgilim,
üşüyorum
derin sesizliklerin acı çığlığı bu
çocukluğumdan kalma özlemleri bekliyorum kuytu yalnızlıklarda
insan,
geçmişini bekler mi..?
parmaklardan geçen saçlar gibi,
yumuşak ve hızlı bir serüvendir
aşk ne kadar kısaysa sunabildiklerin,
o kadar çabuk tükenir
tükettim serseri vedaları
alnımda unutulmuş ve kurumuş öpüşler
değme çil yavrusu göz yaşlarından beterdir,
gözleri kanlı bırakan terk edişler
insan,
vedalarını kutsar mı..?
yalnızlık bir barda unutulan sigara paketi gibidir
fark edildiği yerde sahiplenilir
ve hiçbir yalnızlık unutulduğu yerde bulunamaz
insan,
unuttuklarını arar mı..?
arkasına bakmadan kaçan bir karanfil gördüm
ölüm de kirlendi aşk gibi yararı olacaksa söyleyeyim,
ellerim temizlik çabasından,yorgun..
karanfil..! Geri dön
aşk’ı temizleyeceğim ölüm gibi
söz(ü) mü veriyorum
insan,
inadına yaşar mı..?
Pelin Onay