Ağır aksak yürüdüğüm yolumda son adımlarım artık...Gittiğim yerin farkında bile değilim..Karışıyor kelimeler aklımda ve herşey iç içe yoğrulmuş hüznümle birlikte..Göremiyorum sensizlikle kaplanmış dünyamı...Döndükçe dönüyor ruhun bedenimde ama sıcaklığını hissedemiyorum...Sadece çok üşüyorum hemde çok...Annadım ben ayrılık sarhoşuyum..
Işığm söndü tamda kapkaranlık bir gecenin ortasında..Korkuyorum ışıksız ve sensiz karanlığımda...Çok yanlızım ama yanlızlığımı haykırdığımda beni anlayacak bir kalbe sahip değilim...Ne kadar zor anım olduysa hayatımda,işte bugün hepsi onların toplamı...Kimler geldi geçti hayatımda ayaktayım,ama şimdi sadece ayaktaydım diyebiliyorum...Bir parça duygu aslında ihtiyacım olan en azından ayrılığından başka şeyleride hissedebilmek için..Mavi akşamlarım kan kırmızı sabahlarımı kovalıyor amansız yokluğunda..Gözlerim çökmüş,kalbim yorgun,dertlerim olabildiği kadar fazla...Durmak değil sana doğru koşmak istiyorum ama engelliyorum kendimi...Beni hiç anlamayan bir çift gözün arkasında ne koşmaya ne ağlamaya değmez diyorum içimden...
Kurşunlara dizdim yalan aşkını...Sessiz sakin bir katili oynuyorum şuan...Her zamanki cinayetlere benzemiycek bu sefer suçlu suçu işlediği yere asla geri dönmiyecek çünkü...Şuçsuz olan aşkım ise sapasağlam çıktı bu oyundan...Cezası idam belki...Ama ölmeden önceki son dileğim,ölmeden önce seni görmemek olacak...
Dedim ya ben ayrılık sarhoşuyum,ölüm diriliş gibi gözyaşı akıtan bedenime...Ben ayrılık sarhoşuyum aklı evvel yüreğime zor gelmez yok olmaz sessizce...Ben ayrılık sarhoşuyum titreyen ellerimle sonunu yazdığım aşkımı gömerim gizlice...