
Yüreğimin acısı...
Gerçekliğini boşa çıkaracak mısın?
Kurduğun kelimelerin Bahanesi misin, Ey sevdam !
Sen solurken her saniye,
bir miktar daha gidiyorsun ömrümden,
Her dem yüküm ağırlaşıyor,
gece zifir-i humma oldu ruhuma,.
Tükenmekte damarıma giden kan ,
bu can yorulmakta sana,
Oysa tutunmak istiyorum
düşerken kollarına,
Oysa yanında olmak istiyorum
ellerin dolaşırken başımda….
Senin yanında kurmak istiyorum hayallerimi,
Bakarken Kara gözlerine
yeniden doğmak istiyorum yine,
İsmini haykırmak istiyorum doya doya…
Söyle Nasıl anlamsızlaşır yaşanan anlar?
Nasıl anlatırım sensiz doğan her güne
senle başladığımı sana?
Daha Hangi kelime,
hangi tümce kurulur bu sevdaya…
Kendimde seni geçmişinden arındırdım oysa.
Tertemiz bir sayfada başladım sana…
Zamanı geldi,
Sil at yüreğinden beni dedin.
Yapamadım…
Yapamazdım da…
Savaş başlattım yüreğimden beynime akın akın
Düşler, düşünceler aktı yüreğimden beynime
Oysa sen hiç bilmedin yaşadıklarımı,
hiç hissetmedin acılarımı,
Biriken gözyaşlarımı
elinle hiç tutmadın gözlerimde…
Ve ,
Yenildim seni sevmeye…
Ve ,
İşte yeniden başladım sana…
Sana bırakıyorum artık zamanı…
Zor olan sevmek mi?
Yâda hiçe sayıp her şeyi, gitmek mi?