-2.-

Daha kaç ihanette ev sahipliği yapacak bu yürek, daha kaç zaman dilimine hasta edecek kendini bilemiyorum
bildiklerim o kadar az ki adamım! onlarıda kaybediyorum...

Bir ben kaldım kendim ile bir de ihanetlerim, yoksuluk buna deniliyordu benim tozlu kitaplarımda, sebepsizliğimizi anlıyorum adamım, anladıkca ağlıyorum nedensiz, ben idim ihaneti getiren yazla beraber, şimdi benim senin yokuluğunu arayan yüzüm bile yok, hiç ses etmeden

kafiyeli bir gece idi bu gece,
yanlızlık vardı, dört beş erkekle yatarken gecenin içinde seni aramak vardı, kokunu özlemek tenine dokunmak, hepsi birer hayal oldu.

ben hala saf ve temiz yüreğimi ihanetlerimle kirletmezken sen orda kimbilir yüreğine ne sahtelikler soktun adamım!
Ben her gece yokluğun ile seni bozdurup bozdurup satıyorum tüm değersiz halin ile sen ise kışları getiriyorsun yazın ortasında.