Herşeyde biraz 2de1 - Tekil Mesaj gösterimi

**!NC!PéR!S!** · 10-11-2007, 18:07

Ve başlıyordu artık uykudan mahrum geceler. Uykusuzluğuma sebep, isminle birlikte başlayan hayaller. Gel ediyordun bana o hayallerde ve gerisinde insan kendini cennette sanıyor. Saat gecenin geç vakti, irkiliyorum bir an hayallerden. Gözlerimdeki karartı havanın karanlığından değil. Karanlığıma miyavlamalarıyla eşlik ediyor dışarıda soğuktan titreyen sahipsiz kedicikler. İçten içe, habersiz gece arkadaşlarıma teklif ediyorum yer değişmek için. Onlar gibi aşk duygusunu tadamamak ne güzel olurdu, kim bilir!

Sen varken karşımda, zaman şelalelerden hızlı akıyor; sen yokken saatimin bozulduğu hissi uyanıyor kafamda. Gözlerim ne kadar güzel parlıyor seni görünce. Parmaklarım bin bir beceri içerisinde oluyor, döküyorum mısralara seni ve seni sevdiğimi delice. Sen yokken adımı yazmak bu kadar mı zor gelir bana!

Bu duygunun acısını çekenler kendimi kurtarmamı öneriyorlar. Kurtuluşum sende saklı. Adını kâğıda yazmak o kadar kolay ki; fakat aşkımı yüreğimden silmek en az o kadar zor. Aklıma geldiğin tek bir an var: o da seni ilk gördüğüm an.

Uzun zaman sonra özlemimi giderdim tarifi zor bir mutlulukla. Yine ne güzel gülüyordu gözlerin bugün. Sen güldükçe sebepsiz gülüşlerim oluyordu. Örtme o güzel dudaklarını gülerken, kapatma gözlerini bir an bile. Çevirme gözlerini bana, çevirme ki senin o güzel dudaklarından, o inci saçlarından, o karakaşlarından, o insanı her gördüğünde bambaşka rengârenk bir dünyaya götüren gözlerinden yoksun kalmayayım.

Bir zamanlar türküler söylerdi sevenlerin murada eremeyeceğini. Ah utandırsan şu türküleri de atlasan kollarıma şaşılacak azimle; atlasan da artık seninle sonsuz mutluluğun açsak yelkenlerini ucu bucağı görülmez saadetin rüzgârına.

alntı

10-11-2007, 18:07	#1 (permalink)
!NC!PéR!S! Kendini aşan 2de1'ci bLackpearL Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.851 Rep gücü: 29	uykusuz geceler Ve başlıyordu artık uykudan mahrum geceler. Uykusuzluğuma sebep, isminle birlikte başlayan hayaller. Gel ediyordun bana o hayallerde ve gerisinde insan kendini cennette sanıyor. Saat gecenin geç vakti, irkiliyorum bir an hayallerden. Gözlerimdeki karartı havanın karanlığından değil. Karanlığıma miyavlamalarıyla eşlik ediyor dışarıda soğuktan titreyen sahipsiz kedicikler. İçten içe, habersiz gece arkadaşlarıma teklif ediyorum yer değişmek için. Onlar gibi aşk duygusunu tadamamak ne güzel olurdu, kim bilir! Sen varken karşımda, zaman şelalelerden hızlı akıyor; sen yokken saatimin bozulduğu hissi uyanıyor kafamda. Gözlerim ne kadar güzel parlıyor seni görünce. Parmaklarım bin bir beceri içerisinde oluyor, döküyorum mısralara seni ve seni sevdiğimi delice. Sen yokken adımı yazmak bu kadar mı zor gelir bana! Bu duygunun acısını çekenler kendimi kurtarmamı öneriyorlar. Kurtuluşum sende saklı. Adını kâğıda yazmak o kadar kolay ki; fakat aşkımı yüreğimden silmek en az o kadar zor. Aklıma geldiğin tek bir an var: o da seni ilk gördüğüm an. Uzun zaman sonra özlemimi giderdim tarifi zor bir mutlulukla. Yine ne güzel gülüyordu gözlerin bugün. Sen güldükçe sebepsiz gülüşlerim oluyordu. Örtme o güzel dudaklarını gülerken, kapatma gözlerini bir an bile. Çevirme gözlerini bana, çevirme ki senin o güzel dudaklarından, o inci saçlarından, o karakaşlarından, o insanı her gördüğünde bambaşka rengârenk bir dünyaya götüren gözlerinden yoksun kalmayayım. Bir zamanlar türküler söylerdi sevenlerin murada eremeyeceğini. Ah utandırsan şu türküleri de atlasan kollarıma şaşılacak azimle; atlasan da artık seninle sonsuz mutluluğun açsak yelkenlerini ucu bucağı görülmez saadetin rüzgârına. alntı