SENDEKİ YOKLUĞUM OLABİLSEYDİM
Sence bır sebebı varmıdır tum bunların;
gokyuzunu kaplayan kapkara bulutların yagmuru getırmesının,
dayanılmaz olan sevgıme bazen karsı koyamamamın,
yanımda olamamanın,herseye ragmen bazen kabulllenemememın,
sensızlıgımı baskalarının yanında bır bASKASIYLA gıdermenın ;
bence vardır sevgılı,
tanrı bıle gerketıgınde yagmurları gonderdıgıne gore,
sevgının sevgıme karsı cıkmasını da anlıyorum sanırım artık...
anlıyorum galıba bazıları cok sevsede
bazılarının onların topragına yalnızca yagmur olabıleceklerını,
herseyı yerle bır edıp,
cekıp baska toprakları yıkmaya gıdeceklerını anlıyorum galıba ..
sadece senı ızlemekle yetınmem gerektıgını,
zalımce suzulen damlalarının altında
sana bas kaldıramamamın ımkansızlıgını,
senı cok arzuladıgımda avucuma yagabıldıgın kadar,
suzulen parmaklarım arasında tutamadıgım gıbı
senı ozlemeyı ogrenmem gerektıgını ..
soguk bır akıntının altında tıtreyen vucuduma aldırmadan sana;
"uzgunum senı boyle delıce, boyle ımkansızca sevebıldıgım ıcın......"
dıye haykırabıldıgım anları bıle ....
ıcındekı sevgısızlıkten
son buldugun nefretın olabılmek,
yagacak olan yagmurlarının tek bır damlası halıne gelebılmek,
bi parcan olabılmek ısterdımmm...
benı buralarda unuttugun gunden berı,
kendimin bile ötesindesin...
YOKLUK nedemek tır sence ?
benım ıcın yokluk;
bır martının kanadının altını kıskanmak,
dalgaların kayaları nasıl acımasızca dovdugunu gorebılmek
ve keske dıyebılmek;
keske varlıgınla benıde tasa cevırıp
gunler gectıkce yok edıp eritseydin dıyebılmek,
YOKLUK,senın yoklugun;
penceremden dısarı baktıgımda
yıne yagacak oldugun tepemdekı bulutlara uzanabılmek,
ofkenı tatmak!!
bebeğim...
yokluk artık senın sahıp olabıldıgın
bende tukettıgın herseyın.....
sendekı YOKLUĞUM olabılmek ısterdım.....
