Herşeyde biraz 2de1 - Tekil Mesaj gösterimi

**BuRcu** · 21-10-2007, 17:54

O ßenim dünyam..

Gülümseyişlerimden anlarım ben, bende neler olduğunu, sabah kalktığımda huzurlu bir tebessümden ya da yüzüme çarptığım suyun sesinden, dokunuşundan...

Aynada gözlerimdeki ışıltıdan anlarım ben, bende neler olduğunu, kendi kendime göz kırpmalarımdan, kalp atışlarımın hızlanmasından ve hatta hatta durup dururken ateş atıp terlemelerimden...

Meydanda çocuklar gibi çizgi üzerinde koşmalarımdan anlarım ben, bende neler olduğunu, şemsiyeyi açmamamdan, yağmurda ıslanmaktan, kulaklarımdan damlaların düşmesinden...

Sözlerimin tınısından anlarım ben, bende neler olduğunu, konuşacak şeylerin bitmemesinden, saatlerce konuşsan da ve "Görüşürüz " diye telefonu kapattığın anda sesini özlediğimden...

Bir kediye, bir köpeğe ve yağmurda köşelerde, bir kırıntı ekmekle karnını doyuran o minik serçeye, hayran hayran bakmamdan anlarım ben bende neler olduğunu, dünyayı sarsıyormuş gibi dolu dolu adımlarımdan, gökyüzüne bakıp gülümseyişlerimden, hele de bir şarkı tutturdum mu deymeyin keyfime o zaman...

Saatlerce uğraşıp küçük bir kartpostal hazırlamamdan anlarım ben bende neler olduğunu, yediğim her lokmada, kokladığım her güzel kokuda, gördüğüm tüm güzelliklerde, dokunduğum şeylerde...

Anladım...

("O benim dünyam!")

(aLinti..)

21-10-2007, 17:54	#1 (permalink)
BuRcu İşi kavrayan 2de1'ci _I Love Love_ Kayıt: 28.05.2007 Mesajlar: 1.828 Rep gücü: 12	O ßenim dünyam. O ßenim dünyam.. Gülümseyişlerimden anlarım ben, bende neler olduğunu, sabah kalktığımda huzurlu bir tebessümden ya da yüzüme çarptığım suyun sesinden, dokunuşundan... Aynada gözlerimdeki ışıltıdan anlarım ben, bende neler olduğunu, kendi kendime göz kırpmalarımdan, kalp atışlarımın hızlanmasından ve hatta hatta durup dururken ateş atıp terlemelerimden... Meydanda çocuklar gibi çizgi üzerinde koşmalarımdan anlarım ben, bende neler olduğunu, şemsiyeyi açmamamdan, yağmurda ıslanmaktan, kulaklarımdan damlaların düşmesinden... Sözlerimin tınısından anlarım ben, bende neler olduğunu, konuşacak şeylerin bitmemesinden, saatlerce konuşsan da ve "Görüşürüz " diye telefonu kapattığın anda sesini özlediğimden... Bir kediye, bir köpeğe ve yağmurda köşelerde, bir kırıntı ekmekle karnını doyuran o minik serçeye, hayran hayran bakmamdan anlarım ben bende neler olduğunu, dünyayı sarsıyormuş gibi dolu dolu adımlarımdan, gökyüzüne bakıp gülümseyişlerimden, hele de bir şarkı tutturdum mu deymeyin keyfime o zaman... Saatlerce uğraşıp küçük bir kartpostal hazırlamamdan anlarım ben bende neler olduğunu, yediğim her lokmada, kokladığım her güzel kokuda, gördüğüm tüm güzelliklerde, dokunduğum şeylerde... Anladım... ("O benim dünyam!") (aLinti..)