| **Ağlamak en iyi çözüm...**
"SeN" Yakomaz Gecelerde Ağlardın...
“GiTtiN... solan bir mevsim değil sadece bendim. Şimdi ay güneşim oldu..”
Herkesin bir tanımı vardı aşka dair. Herkesin farklı bir aşk sunumu. Benim de...
Mutsuz aşktı benim sahnemde hayat bulan aşkın adı...
Donuk ve mat ama kutsal bir aşktı.
Madde bağımlılığı gibiydi, nefes alamayan astımlı bir hastaydı o, ama onurlu bir aşktı.
Maskeli balo müdavimlerinin adını aşk koydukları ölüm ayinlerinden değildi. Aynaya bakmaya korkan yüreklerin harcı da değildi böyle bir aşk.
Belki de hepsinden öte yalnızdı ve de hep solgun.
Aşkı, aşk yapan tek kişilik olmasıydı belki de...
Aşk, yürek işiydi, yürek yoksa aşk da olmazdı.
O bir iç kanamasıydı. Tutku ya da şehvet değil...
Oysa Aşk, içinde acı olmadan ne kadar onurlu olabilirdi ki...
Çıplaklık yoktu benim Aşkımda. Hesaplar, beklentiler, yoktu.
Korku vardı, dinmeyen sancılar vardı. Ağustos gecesinde üşüten ayazlar vardı.
Çaresizlik vardı dört duvarda. Çaresizlik vardı dört duvarda.....
"Şimdi gözlerinde sakladığım mevsimleri de getiremem artık sana... Şimdi bir güvercin gibi tünedim yaşam yalnızlığına"
Kızıla çalıyordu ölen gözlerin Düşlerim, hayalin, hayalimiz Ölüm bendim ama sen yaşam değildin
Ağlamak en iyi çözüm... |