neler yaşamadık ki oğul
hızır geçerdi de kapımız önünden
hızır geçerdi ırmak olup yüreğimizden
kimse mırıldanmazdı mısraın en güzelini
yumularak gözler hayra yorulan rüyalardan
elbisesinden soyunan kelimeler kalırdı.
bir çiçeğin adı idi hızır
zamanın hafızasında çırpınan
şimdi sokaklardan geçiyorum
yüksek kaldırımların dünyasından tek başıma
tekel bayiileri, gündem dışı gazeteler, mafya
gece olunca arz-ı endam eyleyen korkular
kutsal olmayan ne varsa şehirlerde
lirik camilerden faizci hacılara kadar
kuru bir yasemin yaprağı resmediyor işportacılar
sirenlerin kesik nağmeleri arasına
kuşkonmaz elleriyle çocuklar
balkonların demir parmakları içinde çocuklar
matemin sığ sularında annelerine bakarak
akla uymayan hayallerin kopyasını uçururlar balkonlardan
tek nüshalı şehirlerin müsveddesi
çocuk yüreklerinden taşacak kadar