| kendini değiştirmeye hayâllerinden başla
ve doğdular..
ve yaşadılar..
ve değişemeden öldüler..
bir defâ değil, bin defâ öldüler..
bin defâ değil, binlerce defâ öldüler..
hep bir başlangıç beklediler ama,
sonunda başkalarına kukla oldular..
küllenmiş ateşe rüzgar,
henüz bitmemiş besteye karar sesi,
el edip gurbet ele gönderilene el olan özgürlük,
onlara ağır geldi..
geçmiş geleceğin tuğlası derdik,
kendimize de özgürlük işçisi..
öyleyse sevdiceğim, uzat bana ellerini,
birlikte değiştirelim hayâlleri..
aynı sonları yaşamak değil,
aynı sonlara katlanmaktır en acı olanı..
onların işi yıkmaksa bizimkisi de yapmaktır,
çünkü özgürlük, hayâllerin ötesinden ufka bakmaktır... |