Hızır (a.s) bir cuma günü vaazı dinlemek üzere bir camiye girer. bir yere oturur ve vaazı dinlemeye başlar, yanındaki kişi uyukluyor gibi başını öne eğip durmaktadır. onu dürtükler ve "uyuma kardeşim" der.
adam irkilir sonra yeniden başı öne gider, gene dürtüklenir ve "uyuma kardeşim" ihtarını alır.
adam tekrar irkilir ve başı yeniden öne doğru eğilmeye başlar, Hızır (a.s) bu sefer daha sertçe "Uyuma kardeş, burası uyuklama mekanı değildir" der.
Adam cevaben;
"Bana bak, beni rahat bırak, buradakilere senin Hızır olduğunu söylersem sakalında bir tane bile kıl bırakmazlar haberin olsun" der.
Hz.Hızır şaşırır ve hemen (hangi alemde, hangi boyutta nasıl bir konuşma ise) Cenab-ı Hakka iltica ile "Ya Rabbi!Bana verdiğin senin dostlarının isimleri arasında bu adam yoktu, kimdir bu?" der.
Cenab-ı Hak;
"Sana verdiklerim beni sevenlerdi, bu adam ise benim sevdiğimdir." buyurur.