| Bırakıp gitme toprağın kızı
Yüreğimi, amansız fırtınalarda
Ürpertir böyle gidişler, can evimden vurur sızı
Terketme rotasız gemiyi, bu hoyrat sularda
Gecenin bağrından çıkıp ta
gelsen
O an âh-u zârım son bulur
Hicâbını delsen kara hüzünün
Bîreng olsa bengisu, âb-ı hayat kesilse
Bilmem ki o zaman vuslat bizi
Zor mu bulur, kor mu bulur?..
Bu cân kara sevdalara düşse
Ferman verir misin ki; kesilse sızı
İşte bak duygularım ortada, hüveydâ,
Söyle; hüzünlü mü, ulaşılmaz mıdır yüzün?..
Fecr'lerde yolunu gözlesem, kıvrılsam yollarına güzün
Nefesim hiç olmazsa yollarında kesilse..
Bir itirafta benden, o zamanlar dolu olmama rağmen bu şiiri hiç'e ithâfen yazmıştım..
|