Affınıza sığınarak; Henüz yeni demleniyor hüznüm göğüs kafesimde.. Daha başındayım ayarı fazla kaçmış bir sevdânın.. benliğimi dayanmaya güdümleyerek yârsız geçirmeye çalıştığım günlerin kırık dökük paslı kapısını aşındırıyorum.. Kozasından yeni çıkmış tırtıl misâli, kelebek olmaya uçuyorum ömrümün ilk gününde, ömrümün son gününe.. Devrim niteliğinde sözcükler çiziyorum günüme.. Dilfikâr sevdâm!..
Ne gözlerimin içinde taş/n/ıyorum seni, ne de herhangi bir resmini cebimde.. Sensizliğinde rotama anlaşılmadık notalar veriyorum.. Çığlıklarıma bir sus kadar yakınken münzevî haykırışlarla yetiniyorum şimdilik.. Sessizliğe inat!.. Ceplerimde biriktiriyorum ses getirecek bütün cümleleri.. Damarlarımda kandan daha fazlası dolaşıyor, korkmuyorum, üşenmiyorum da taşımaya.. İçimdeki ses, "benliğini yırt at!" diyor.. İdamlık sevdâ cinayetlerine inat!. Oysa her yanım yâr 'd'oluyor, cân geliyor canıma, kokusunu alıyorum sevdânın buram buram.. Âh! Dilfikâr Sevdâm!.
...
