| Tanımadığımız dokunuslarda tanıdık izler arıyoruz...
Bölmüyor...
Acıtmıyor...
Kanatmıyor bizi hiç bir
şey...
Bir çocuk oluyor avuçlarımda
gece...
Bulut gibi...
Dokunsam yağacak...
Üflesem dağılacak...
Su gibi...
Parmaklarımı aralasam akıp
gidecek...
Farkedemedıgım, eksik bır parçamıydın
yap-bozumda, gelıp ansızın kendı boşluğunu kapatan?
Ve gecenin gözlerinde
nem...
Bir hiç gibi gidiyor...
Gelenler gider, boşluklar biriktiririz itinayla...
Suretler takas edilir
gölgelerle...
cebimde ki rüyaları bozdurdum onları harcayarak geliyorum sana... hane bakiyesi hüzün ya harcıyorum işte hepsini sana gelirken....
gören kör, işiten sağır,yaşayan ölü nasıl olur sormuyorum artık.. |