Herşeyde biraz 2de1 - Tekil Mesaj gösterimi

**hexe** · #4 (**permalink**) 01-08-2007, 11:50

ÖZLETİYOR SENİ BU YAĞMURLAR

Burada yağmur yağıyor
Aralıksız yağıyor günlerdir
Ama sen yine de şemsiyeni
Almadan gel ilk otobüsle.

Buğulanan camlara usulca
Yüzünü çiziyorum ki yüzün
Bir yağmur damlası olup
Düşüyor yapraklarına gülün.

Güller de bozamıyor bu uzun
Karanlık sessizliğini kentin
Anılarını yitiriyor sokaklar
Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları.

Tarih de kekemeleşiyor bazan
Ki o zaman aşktır tek bilici
Aşksa yürümek gibi bir şey
Duyabilmek kuşların gelişini.

Anısı bizsek eğer bu kentin
Unuttuğu türküler bizsek
Acıyı rehin bırakıp bir güle
Anımsatmalıyız bunları bir bir.

Sonra yürümeliyiz seninle
Sokaklara caddelere çıkmalıyız
Belki bir aşktır bu kentin
Belleğini geri getirecek olan.

Burada yağmur yağıyor ama sen
Şemsiyeni almadan gel yine de
Özletiyor bu çılgın sağanak seni
Sırılsıklam özletiyor biliyor musun ?

YÜREĞİMDE ÇARPIYORSUN

Bir zamanlar senin için
Yanan bendim yanan bendim unuttun mu
Ettiğin o yeminleri
Yoksa canım unuttun mu

Yüreğimde çarpıyorsun
Hala bende yaşıyorsun
Üzme artık gel sevgilim
Üzme yeter ne olursun

Saçlarına kır çiçeği
Takan bendim takan bendim unuttun mu
Geceleri ellerini
Tutan bendim unuttun mu

Vazgeçtim, üzüm karası gözlerinden,

Masallar kadar tatlı sözlerinden vazgeçtim.

Kiraz kırmızısı, çatlak dudaklarından,

Bana senin kokunu getiren rüzgarlardan,

Seni hatırlatan bütün şarkılardan vazgeçtim.

Umudumun bittiği yerlere güller dikmekten,

Her acı cigaramın sonunda "of " çekmekten,

Hayatı, sen diye yaşamaktan vazgeçtim.

Yalan dünyanın, doğrularını dinlemekten,

Kadehlerden, gözyaşıma su katıp içmekten,

Yalancı dostları, çevremde görmekten vazgeçtim.

Bir adını silemedim kalbimden senin,

Yıldızıma, gözyaşı dökmene alışamadım.

Aşk sendin, sevginin anlamı sendin.

Sen de yalan olup gittin ya...

Sayende yalancı aşklardan vazgeçtim.

Gecenin bir yarısı, elimde kalem,

Yine seni anlatıyorum, bilmiyorum ki neden?

Şehrin, ışıklarını izliyorum hayalinle,

Nedensiz nedenlerden vazgeçtim, işte böylece,

Senin yüzünden, artık güvenmiyorum aşka,

İnanır mıyım, sevgi dolu dediğin o bakışa

Yoruldum, bu yolda yürümekten be güzelim.

Saçlarıma, yağdırdığın karlara bakıp da,

Hayatımdan senin için vazgeçtim.

Aslına bakarsan be gülüm, ben sana değil,

Düşümdeki emsalsiz güzele vuruldum.

Sonra da onun günahını senin boynuna yükledim.

Affet beni bir tanem,

Galiba ben aşk adına büyük bir günah işledim,

İşte bunun için de, ben aşkın platonik olanını sevdim.

Sonunda platonik aşklardan da senden de vazgeçtim.

ben seni dün gibi değil
bugün gibi sevdim

ben seni sevmiş gibi değil
hiç sevmemiş gibi sevdim

ben seni yar gibi değil
can gibi sevdim

ben seni benimsin gibi değil
sensin gibi sevdim

ben seni öylesine değil
ölümüne sevdim

Sonunda vazgeçtim aşık olmaktan
Bilemezsin
Her yolum sende biter ve başlar
Hani tren yolu uzayıp gider ya
Gözlerin raylarda takılı...
Sormaz mı? Yolcusuna
Bu yol nerede ne zaman biter…

Sonunda vazgeçtim aşık olmaktan
Bilemezsin ekmek gibi su gibisin…
Bu yol nerede ne zaman biter
Bilemem…
ve akşamdı..
sen konuşuyordun..
gözlerime en derinden bakarak..
bazen gülümsüyordu gözlerin..
bazen hafif bir yağmur..
seni dinliyordum..hepsi yalandı..

ve akşamdı..
ben konuşuyordum..
gözlerine bakmamaya çalışarak..
bazen kelimeler boğazıma takılıyordu..
bazen kendimi anlatmakta zorlanıyordum..
beni dinliyordun..oysa hepsi yalandı..

ve akşamdı..
ikimizde susuyorduk..
kelimeler bizi bir yere götürmemişti..
ellerin ellerimde..
itelenmiş bir aşkın iki tarafından..
öylece bakışıyorduk..
çaresiz olduğumuzu..sen de.. ben de biliyorduk..
kalbimizin sıcaklığı dışında.. hepsi yalandı..

ve akşamdı..
doğruyu yaşamak için çok az vaktimiz vardı..

Uzun zaman oldu biliyor musun?
Bu kağıtla bu kalem buluşmayalı..
Belki de çok şey daha var içimde buluşmak istediğinle buluşamayan
Çok şey!!
Yine bir durgunluk havası var bende..
Yine duygusallık..
Ve yine bir şeyler çırpınıyor yüreğimde
Yüreğimin de içinde..
Bir kuş saklı sanki göğsümde
Ha uçtu..Ha uçacak..!
Ellerim göğsüme bastırıp..
Avuçlarımın içine alıp onu..
“Uçma..!Gitme uzaklara..!Yanımda kal!” dercesine..
Yalvaran gözlerle bakıyorum gözlerine
..
Şimdi, sen ve ben..
Her şey o kadar erken ki..!
O kadar bebek ki hislerimiz..
Bir daha kaybetmek var en kötüsü
Bir daha ve son defa kaybetmek..
Ve büyütmeden öldürmek var o bebeği..
Belki de zamanım yok,o zamanı olmayanı beklemeye
Ya gelmezse o beklenen o zaman..!
Ya da gelmeden zaman biterse..!
Apaydınlıkken şimdi her yanım,
En aydınlıkta büyütmek istiyorum o bebeği
O zamanı olmayanı bekleyip de boşa geçsin istemiyorum bu aydınlık zamanım
Karanlığı bulmak da var
Ve bir daha aydınlığa dönecek gücü bulamamak da..
Hadi gel!!
Neyse elimizdeki şu an içimizi aydınlatan..
Bittiği yere kadar yaşayalım
Göreceksin!Yaşadıkça bitmeyecek..
Yaşadıkça daha da aydınlanacak içimiz

Mutluluğun En Güzelini Yaşayacak Kadar Özgürsen;
Sevginin En Ağırını Taşıyacak Kadar Güçlüysen;
Hadi Gel!!Bekleme..

Ve sen ağlarken
Kahrolacağım ben sensiz gecelere
Seni düşüneceğim hiç durmadan
Seni anımsayacağım yağmurun her yağışında
Renkli düşler kuracağım güneşin her doğuşunda
Ve sen ağlarken
Duygularımın donduğunu hissederek taş kesileceğim
Bir an dudaklarımda kalacak kelimeler
Kuruyacak göz pınarlarımda gözyaşlarım
Ve sen ağlarken
Kahredeceğim ben bu dünyaya
Nefret kusacağım aşka inanmayanlara
Bizden beter olmalarını haykıracağım
Seven gönülleri çekemeyenlere.
SENİNLE ÖLMEK İSTİYORUM

Dagbasinda bir avci kulubesi
Yerler dizboyu kar
Ocakta ates
Disarda ruzgar
Hadi gel
Once sevismeliyiz uzun uzun
Yerdeki ayi postunun uzerine uzanmaliyiz
Butun vucudunu santimetre karelere ayirip
Birer birer opmeliyim
Ve sonra simsiki sarilmaliyim sana
Boylece olmeliyiz
Aradan yillar gecip
Bizi bulduklari zaman
Etlerimiz curumus olsa da
Kemiklerimiz ayrilmamali birbirinden
Hadi gel
Nefes almak huner degil
Seninle olmek istiyorum...