| Dün 35 küsür yaşında bir bayanın söledikleri içimi çok yaktı. Ben yine de kendisine hanım efendi sıfatıyla hitap ediyim ''O kız haklı, asla sen şöle oldun böle oldun diye rahatsızlık duyuyosa senle konuşmaktan, bu içini rahatsız ediyosa ve bunun için seni sevmiyosa aramıyosa ya da sen aradığında buna tepki ve öfke gösteriyosa haklıdır, bende olsam öle hasta birine sırf beni seviyo diye sevgi göstermem ölse de umurumda olmaz arkamı dönüp bakmam bile ne olursa olsun bana emeği hakkı da geçse farketmez bunun insan olup olmamakla alakası yoktur, bence o beraber olduğu insanı çok seviyo şu anda ve seni de istemiyo kesinlikle, haber dahi almak istemiyo bu onu rahatsız ediyo sıkıyo dedi. Bende olsam onun yerine çocuk esirgeme kurumuna giderim ordaki veletlere hediye alırım iki dakika severim hiç diğilse sevabım olur dedi. İşte size insanlık!! Geldiğimiz son nokta bu işte. İnsanlık edip resmen manevi zulüm gördüğümemi yanıyım, sevgi saygı anlayışımın sarsılmasına mı yanıyım ne diyim şaşırdım. Yapılan asla söylenmez biliyorum ama farklı birşeyi anlatmak için affınıza sığınarak aktarmak istiyorum, ben de bir yıldır yuvaya gidiyorum ordaki bebeklerle vakit geçiriyorum oynuyorum onlara hediyeler alıyorum, hatta birinin masraflarını karşılıyorum ama onlara hiç acımadım bugüne dek, hissettiğim duygu bu değil tarifsiz bi sevgi sadece. O saflıklarına temizliklerine karşılıksız sevgilerine. Ne hediye umurlarında ne başka bişey, siz bir hafta işiniz olsun gidemeyin o bir hafta boyunca oturup ağlıyolar sizi özlüyolar. Sizi karşılarında gördüklerinden dünyalar onların oluyo sanki. Alın size 25 yaşında biçok şey yaşamış bir insanın duyguları, yorumu ve de alın size 35 küsür yaşında 'olgun' bir hanım efendinin duyguları ve yorumu. Ben ne meleğim ne başka bişey. Onu yaptım bunu yaşadım şöle iyilik ettim şunu gördüm demek hiç hoşuma gitmiyo inanın ama derdimi anlatmak için çaresiz kalıyorum. Bu kadar ucuz mu insanlık ve sevgi sormak istiyorum size???
|