06-07-2007, 23:24
|
#2 (permalink)
|
>>>>GaLatasaray<<<< Kayıt: 29.10.2006
Mesajlar: 5.324 Rep gücü: 58 | Ben, ruhumun çocuk gülüşlerinin çağladığı panayırında çok mutluyum. Ben, ağlamışlığı hissettiğim gezegenimde, gayet huzurluyum. Çünkü bunu gerçekten yaşıyor ve hissediyorum. Gerçek olan da bu değil midir? Gerçek olanda içimizde her zaman küçük bir çocuğun olması değilmidir?Yine bize güç veren o çocuksu yönümüz değilmidir... Emeğinhe sağlık elifcim çok güzel bir paylaşım olmuş |
| |