Herşeyde biraz 2de1 - Tekil Mesaj gösterimi

**Krã£** · 01-07-2007, 02:51

Başlangıcını hatırlamadığım.Ağlayarak gözlerimi açtığım hayata ve etrafa anlamsızca baktığım . Tutulmuş dilim, tutmaz ayaklarım,kendi başıma hiç bir şeyi yapamaz başlangıcım.

Doymak için bir memeye içgüdüsel sarıldığım ve bazen yalancılarıyla kandırıldığım.İşte o an anam diye kokusunu aldığım. Belkide bilmeden kollarında masumca uyuyup kaldığım. Güldüğüm onlara, mutlu ettiğim bir gülücükle. Onlar bakarken sevgiyle, naz ettiğim delice.Bir tek kelime için onları saatlerce, günlerce el etek ettiğim. Aman tamam deyip, söylediğim. Uçurur sevgiyle onları kelimelerim. Sıkıntılıdır bazı gecelerim. Başımda bekler üzgün ve anlamaya çalışan sevenlerim. Koştururlar delice ben ağlarken kendince.

Başlangıcın ortasına geldiğimde işte bir başlangıç yine. Ettiğini çekersin dercesine…

Birileri gelir gider hayatında, acı ve tatlı hatıralarıyla…Sonra anlamsızca bir yolda durursun kaygılarla.
Bir sevdiğin olmuştur sonunda.. Gözünü bile kırmadan can vereceğin uğrunda…Sessiz gecelerin melodisi ve ışığı olur gelse de bir çoğuna anlamsızca. Yağmurlarda yürüsün iliklerine kadar ıslanırsın. Söylenenleri sana bazen duymazsın. İşte yine dönersin başa…Tutulmuş bir dilin ve tutmaz ayakların. Kendi başına hiç bir şey yapamaz varlığın. Duygularınla içgüdüsel sarıldığın ve bazen hayalleriyle kendini kandırdığın. Beklersin işte bir gülücük mutlu olmak için. Naz çekersin delice aslında oda bilir söyleyeceği iki kelime. Ve işte söylediğinde uçurur sevgiyle.

İşte bak hayatım sessiz bir roman. Başlangıcında muhtacım,ortasında da sonunda da.Şimdi de sana muhtacım Aşkım….
Sevgine, şefkatine ve kollarında ölmeye muhtacım…

İdriz Özyol

01-07-2007, 02:51	#4 (permalink)
Krã£ Banministrator! Kayıt: 19.04.2006 Yaş: 22 Mesajlar: 19.920 Rep gücü: 150	Başlangıcını hatırlamadığım.Ağlayarak gözlerimi açtığım hayata ve etrafa anlamsızca baktığım . Tutulmuş dilim, tutmaz ayaklarım,kendi başıma hiç bir şeyi yapamaz başlangıcım. Doymak için bir memeye içgüdüsel sarıldığım ve bazen yalancılarıyla kandırıldığım.İşte o an anam diye kokusunu aldığım. Belkide bilmeden kollarında masumca uyuyup kaldığım. Güldüğüm onlara, mutlu ettiğim bir gülücükle. Onlar bakarken sevgiyle, naz ettiğim delice.Bir tek kelime için onları saatlerce, günlerce el etek ettiğim. Aman tamam deyip, söylediğim. Uçurur sevgiyle onları kelimelerim. Sıkıntılıdır bazı gecelerim. Başımda bekler üzgün ve anlamaya çalışan sevenlerim. Koştururlar delice ben ağlarken kendince. Başlangıcın ortasına geldiğimde işte bir başlangıç yine. Ettiğini çekersin dercesine… Birileri gelir gider hayatında, acı ve tatlı hatıralarıyla…Sonra anlamsızca bir yolda durursun kaygılarla. Bir sevdiğin olmuştur sonunda.. Gözünü bile kırmadan can vereceğin uğrunda…Sessiz gecelerin melodisi ve ışığı olur gelse de bir çoğuna anlamsızca. Yağmurlarda yürüsün iliklerine kadar ıslanırsın. Söylenenleri sana bazen duymazsın. İşte yine dönersin başa…Tutulmuş bir dilin ve tutmaz ayakların. Kendi başına hiç bir şey yapamaz varlığın. Duygularınla içgüdüsel sarıldığın ve bazen hayalleriyle kendini kandırdığın. Beklersin işte bir gülücük mutlu olmak için. Naz çekersin delice aslında oda bilir söyleyeceği iki kelime. Ve işte söylediğinde uçurur sevgiyle. İşte bak hayatım sessiz bir roman. Başlangıcında muhtacım,ortasında da sonunda da.Şimdi de sana muhtacım Aşkım…. Sevgine, şefkatine ve kollarında ölmeye muhtacım… İdriz Özyol