12-06-2007, 16:06
|
#2 (permalink)
|
Bu İşte Bi Yalnızlık Var Kayıt: 28.12.2006
Mesajlar: 1.571 Rep gücü: 31 | Bıkmadan usanmadan seni yaşatan oldum.
Önüme dizdiğin kör uçurumlara inat ben sana yürüdüm ayaklarımda acılarına ezerek.
Gövdesinden koparılmış kökleri koynuma alıp göğsümde kanattım kırık dökük çığlıklarımı.
Gittiğin her günü geceyle kefenleyip sesi dudaklarımdan koparılmış çığlıklarımla harf harf seni çağırdım yüreğime..
Duymadın…
Adını kaç kez satırlara kazıyıp olur olmadık sevdana susadım.
Ama sessizliğime “ sesinle “ akmadın…
Güneşin bile kıskandığı taze gülüşlerini kanayan yaralarıma merhem diye sürmeni diledim.
Sarmadın.
Ama sen sarmasan da ben gülüşlerini yaralarıma sarıp adını dudaklarıma mühürledim sevgili. |
| |