Asla tenin için sevmedim seni.
Ben baharları andıran yüreğini sevdim.
Ben senin imkansızlığını sevdim.
Ellerinin varlığını bilmeden ellerinin ince cizgilerine çizdim Cenneti..
Hayallerimin en güzel yıldızlarını gözlerin duruluğuna serdim. Seni sevmek; bir heves değildi.
Tüketilmek için büyütülen ayak üstü sevda değildi sana duyduklarım.
Günahlarına bedenimi ateşlere serecek sevdim seni. Kuru bir laftan öte yemindi bu.
Ben senin tenini değil, bedenimi gülümseyerek kor yangınlara koşacağım günahlarını sevdim.
Ben seni " sen olduğun " için sevdim.
Kavuşmalarımızı hep erteledim.
Kavuşsak içimizdeki büyük sevdamız ölecekti.
Biz hasretin çilesinden umudu sağıp imkansızlıgın içindeki güzelliklere sarıldık.
Tek nefeslik sevdaların yorulmuş sabahlarında ben seni yağmurlarla dans edişine uyandım.
Karanlığı giyinmiş gecenin gölgelerinde , kirpiklerinin masumluguna uzandım.
Ben sana bir gün gitmek için gelmedim. Ben senin imkansızlıgına rağmen hasretinin güzelliginde sevdim seni..
Ben senin günahlarında közlenmeyi, ben seni yorgun akşamların çiğ tanesi düşmüş sabahında seni özlemeyi seni beklemeyi ve gözlerini güneşin sıcaklığında hayal etmeyi sevdim.
Gözyaşlarının göğsümün kuru topraklarına yağmur diye düşüşündeki ıslaklığını sevdim.
Hayallerinde olmanın güzelligini onur bilip saçların rüzgarla savaşını, hayata sımsıkı sarılıp acıyla inatlaşmasını sevdim.
KISACASI; BEN SENİN YÜREĞİNDEKİ HAYATI VE GÖZLERİNDEKİ DURULUĞU SEVDİM..