| İnsan yaşamı boyuanca bir ışık bekler durur hep gidenlerden yada umutsuzca gittiklerinden...
sonra bi gün bırakıpta giden kesi verir yolunu ve
'Merhaba' der sana...
Sende selam verirsin göz ucuyla.
Halini hatrını sorar sana sanki o kadar severken bırakıp giden seni acımasızca terk eden o değilmiş gibi. İyi olmasan bile 'iyiyim' dersin. Yüreğin kan ağlıyordur oysa. Belki belkide belini büküyordur böyle ayrılık ama ne care sessiz kalır ve acı bir tebessüm bırakı verirsin yüzünde.
Hatasını anlamıştır... Sana ve yasanmışlıklara bi özür borcu oldunu düşünerek utanmadan özür diler, affını ister onca zaman sonra senden.
Hemen affetmek istersin ama geçmiş yakanı bırakmaz bir türlü. Hani sen senlikten cıkı verirsin ya bazen. Hani bir film şeridi gibi geçi verir ya hayat gözünün önünden.
İşte o an.....
Dur bakalım küçük bey...Artık bu ufak kızda büyüdü, olgunlaştı yaşattığın onca acı ve ızdırapla dersin.
Aslında seviyosundurda içine atıyosundur, susturuyorsundur yorgun yüreğini. Çünkü acı dahada ağır basmıştır kanayan gönül yarana. İçin
sızlar ya hani sanki yarana kendi ellerine tuz basmış gibi acır ya canın o sözleri sölerken ona.
Ama yenilmek istemezsin ona. Gerçi yenilsende fark etmez ya çoook yenilmişsindeir sen hayata. Alışmışsındır yaşanan bunca acıya...
Hayat bir adım önde gider senden hep. Tutunmak istersinde yaran ağırdır, acıtır seni gelecek korkusu...
En sevimli yüz ifadesini takınır ya hani... Aslında bilirsin ne yılan olduğunu.
Yine seviyosundur...
Kanmak istersin o an sözlerine...
Aslında o maske kalksa bilirsin canının ne kadar yanacağını.
Çünkü film başa saracak, hep aynı gidişler terk edişler yaşanacak.
Ve bu hayat filmide acı bir sonla bitecektir...
Bilirsin...
alınt |