| ölürmüsün benimle
yüzünü özledim. daha bir saat önce birlikteydik halbuki.
hiç tükenmiyor özlemin. aslında duyduğumu anlatmaya özlem kelimesi yetersiz kalıyor. ve ben asıl buna şaşıyorum. seninleyken bile özlüyorsam seni sensizken hissettiğim ne o zaman. başka bir adı olmalı. adı ne olursa olsun sevmiyorum sensizliği.
deli bir aşk benimkisi. sonu gelmeyecek bir macera.
aşk gibi hayatta bir macera tadında yaşanmalı. ne olursa olsun yaşanmalı.
bütün kahpeliğine rağmen,iki yüzlülüğüne rağmen...
insan hiç kiseye bağımlı olmadan kendi ayaklarının üzerinde durarak yaşamalı hayatı. keyifle,mutlulukla, her saniyeden zevk alarak. bilinmezlerin peşinden koşarak keşfederek ve keşifden kaşifin aldığı o doyumsuz hazzı alarak yaşamalı. dinleyerek konuşarak sorarak sorgulayarak öğrenerek ve öğreterek yaşamalı.
insan hayatı bir heykel traş titizliğiyle bir şair duyarlılığıyla bir ressam bakışıyla yaşanmalı. sen benim hem aşk hemde hayat maceramın birinci kahramanısın. yapacak ne çok şeyimin var diye düşünüyorum ne kadarına yetecek ömrümüz bilmiyorum. ama hayata ve aşka dair ne varsa hepsini yaşamak istiyorum seninle. kendi tuttuğum balıkları pişirip ellerimle yedirmek istiyorum sana...
toprağın sarı sıcak kumların yemyeşil çimenlerin üzerinde el ele ama yalın ayak yürümek...
akdeniz kıyısında hiç bir şey yapmadan saatlerce güneşin altında yatmak. yazi severim bilirsin ama, kışın hatırınıda bırakmam elbette. karların içinde ellerimiz ayaklarımız morarana kadar yuvarlanmak ve sonrada çıtır çıtır odun ateşinin karşısında gözlerimizi birbirimizden bir saniye bile ayırmadan yine saatlerce oturmak...
sabaha karşı istanbulun bir tepesinden boğaza bakarken serin rüzgarın hafifçe titrettiği vücutlarımızı birbirimize sarılarak ısıtmak.
zaman bizim elimizde ne kadarını kullanırsak o kadar uzun olacak ömrümüz.
ve giderken bu dünyadan aramızda yaşadığımız şeyleri değil her anı birlikteliğimizle aşkımızla dolu bir hayatı bırakacağız...
ne dersin???
önce yaşayıp
sonra ölürmüsün benimle....... |