| Her sabah uyanıp "İşte Yeniden!" demekti yaşamak ya da öylesine sevmekti soluk alıp vermeleri... Nefessiz kalmanın sonucu düşünmemekti hiçbir vakit! Aldanmaktı, tıpkı şâirin dediği gibi: "Ey ömrün en güzel türküsü aldanış, Aldan! Gelmiş olsa bile ümitsiz kış." Kışlar kadar üşümekti, yazlar kadar yanmak! Sözler gibi söylenmekti, yazılar gibi silinmek! Bir metelik uğruna, bir ekmek uğruna, bir "aşk" uğruna; ter dökmekti, yaş dökmekti, kan dökmekti!
Adı; kavgaydı, adı; yalan! Adı; savaştı, adı; sınav! Adı her ne olursa olsun, lügatlarda "o" hep vardı. Bir başına şiirler yazdın. Bir başına şarkılar söyledin. Bir başına düşler kurdun ve bir başına boşuboşuna ağladın! Yağmur sonrası toprak kokusuydu bakışların. Ve bir portakal ağacının en üst dallarında unutuşların; bir akşamüstü kadar yorgun, bir ninni kadar durgun ve ve bir sonbahar kadar solgun!
Çekip gitmek kolay, ya inadına kalmak?
Unutmuş gibi yapmak kolay, ya durmadan hatırlamak?
Durmak kolay, ya soluksuz koşmak?
Zor be dostum zor ama inan;
Her Şeye Rağmen Güzel Yaşamak! |