Yalnizlik kol gezer ruhunun
yollarinda,kuytularinda,tepelerinde,sokaklarinda.S apsari bir
hazan sarmistir her yerini:Eylül damlar kirpiklerinin
sacaklarindan,tirnaklarinin ucundan.Tebessümlerindeyken
dudaklarin,kenarinda oturur sinsice yalnizlik..
Bir basinaligini yasarsin kalabaligin orta yerinde
omuzuna dokunan bir elin heyy!! ordamisin diyen sesinden
hicran uyanislarindir yalnizlik...Titreyerek,irkilerek....
O an soyunmak istersin cirilciplak etrafindan,bir
basina kalmak istersin yalnizliginla..Soyutlanmak
istersin ,kurtulmak istersin tüm kimliklerinden...
Yürüdügün sehre damgasini vurmustur
yalnizlik,yürürsün bir basina,kimseler yoktur,kimseler
gecmez
yanindan,bir basinasindir koca sehirde...
Görmez gözlerin kimseleri,isitmez kulaklarin hic
bir
sesi.Gözbebeklerine yerlesen gözyaslarin her an hazirdir,bir
aniya takildiginda birakivermek icin kendilerini yüzünün
ucurumlarina..
Yüregini saran yalnizliginla kendi ,kendine
kimsesizliginle,onsuzlugunla bir sarki dolanir diline
baslarsin
mirildanmaya
Yalnizligimmm
yasamak zorunda oldugumm beraberligimsinnn,yalnizligimm
kanimsin canimsinn..Sen benimm caresizligimsinnn..
Yalnizligimm bugunüm yarinimm..Sen
benimmm hüzünlerimsinnn..Tek bilebildigimm sen benimm
vazgecilmezimsinn...Yalnizligimmmmmmmmmm....
Yalnizsindir,cünkü O yoktur,yalnizsindir cünkü
O
gitmistir,yalnizsindir cünKü O ardina
bakmamistir,yalnizsindir,cünkü O unutmustur,yalnizsindir
cünkü O gömmüstur seni hatira kitabinin herhangi bir
sayfasina,orada kalmissindir, orada cikar dilinden
yalnizliginin
sarkisi ,yalnizligin bundandir...
mısra