Bu şarkıyı her dinlediğimde aklıma hep sen geliyorsun ve senli yalan günler…

Sen bir yalanasın benim hayatımda. Senin hayatımdaki varlığını hiç kimselere söylemedim söyleyemedim. Söylemeyi isteğimim zamanlar oldu ama yapamadım sanki sevgimin büyüsü bozulacak sandım.

Sen gittin ve giderken hayatımı, umutlarımı, yaşama sevincimi her şeyimi bitirdin. Sen gittin arkandan baktım elimdeki zarfı büyük bir sevinçle açtım. Açtım ama içinden çıkan yaşadıklarımız ölüm fermanıydı. Sen zaten Yalandın benim için seni hiç kimseye söylememiştim nede olsa unuturum dedim. Unutmak söylemesi ne kadar da kolay bir kelime değil mi?.. Aslında unutmak diye bir şey yok hatırlamamak var unutmak imkansız yaşananları önemli olan onları hatırlamamak.

Sen gittin evlendin bende düğününe geldim. Bu nasıl bir şey tahmin edebilir misin?.. Nasıl bir acı olduğunu tahmin edebilir misin?.. Peki sevdiğin insanın seni para için terk ettiğinde onun düğününe gidip boynuna para takmak nedir bilir misin?.. Ben yaşadım bunları ve bunları yaşatan sendin bana düğününde para takarken kulağına bu para senin aşkını bedeli demiştim. Şimdi anlıyorum senin sevginin değeri o kadarda değilmiş.

Sen geldin gene o düğünün üzerinden bir sene geçmişti. Benimle konuşmak istetiyordun bense istemiyordum ama insanları kıramam bilirsin kabul ettim. Sen boşandım dedin bende hayırlısı olsun dedim. Sen yeniden başlayalım dedin bende imkansız dedim…



- ‘Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak her şey bambaşka olacak mutlu olacağız.’

- Evet hiçbir şey eskisi gibi olmayacak çünkü artık birlikte olmamız imkansız. Neden imkansız biliyor musun?.. Sen giderken sadece kendini gotürmedin sen giderken benim umutlarımı, yaşama sevincimi de gotürdün yanında şimdi sen olsan ne olur biliyor musun?.. Senin her gözlerine baktığımda gidişini görürüm. Ellerini her tuttuğum da bana giderken verdiğin zarf gelir aklıma.

- ‘Her şeyi değiştire biliriz. En baştan başlayalım hiç bir şey olmamış gibi.’

-Hiçbir şey olmamış gibi mi?.. Bu ilişkiye başlamadan önce ben sana bütün her şeyimi anlattım değil mi?.. sen benim her şeyimi biliyordun ama ben sana bir kere bile olsun sormasın sen neler yaşadın diye. Şimdi sen diyorsun en baştan başlayalım hiçbir şey olmamış gibi. Bu yürekte yıkılmaya yüz tutmuşken bir ev vardı. Seninle birlikte tadilata girdi ve yaşanılası bir yer oldu. Sen bırakıp gittin. O ev çöktü altında bir çocuk kaldı. Hiç duydun mu onun feryatlarını?.. O çocuk o enkazın altından da çıktı ve şimdi sen diyorsun ki tekrar gir oraya olmaz olamaz bu yürek bir sen daha kaldırmaz.



Git şimdi yalanlarının içinde boğul bir zamanlar yaptıkların için ağla sana ah etmem ben. Benden yana bir korku olmasın. Sana bensiz hayatında mutlulular dilerim. Mutlu olursun inşallah beni hatırlamaz yada bir gönül oyuncağıydı deyip avutursun kendini.

Sanırım şimdi de gitme sırası bende. Seni kağıtlara yazmak istedim kalemim yazacak cümle bulamadı. Belki de yazsam da bir şey görünmeyecekti çünkü ben seni termemiz sevdim hiçbir leke yoktu sana olan sevgimde. Şimdi gitme sırası bende hoşçakal.