Gülümse

Hadi gülümse

Bulutlar gitsin

Yoksa ben nasil yenilenirim

Hadi gülümse

Belki sehre bir film gelir

Bir güzel orman olur yazilarda

Iklim degisir Akdeniz olur

Gülümse

"Hasret olmasın yüreklerde" diye inleyip duruyorum, yüreğime çuvaldızlar sapladığından beridir. Biliyorum bu gidiş kendimizce uydurduğumuz masalların gerçek olması için.Yine de korkulara kapılmadan da edemiyorum. Susturamıyorum kendimi, bir tek sana susuyorum. Sana konuşacaklarımın çokluğundan olsa gerek bu. Sana verdiğim sözlerden olsa gerek.

Bahara çalan havaları atlattık..Artık ayaz vuracak hücrelerime, üşüyeceğim, hissediyorum...Eteklerimde ziller de çalmıyor, on sekizimi geçeli çok olduğundan belki. Heyecanlarım, heveslerim yerli yerinde belki ama bazı acılar taşınmıyor. Bu kadar uzak mı olmalıydı gideceğin yollar? (Bu soruyu sana soramıyorum.) Koşullar bizi biçimlendiriyor. Çok ötede aslında çıkılası yollarımız. Zamana yenik ya da galip. Ama zamanda, zamanla! Ya biten bahar yinelenmezse? O zaman yenilenecek zaman yinelenemediğinden bazı anlar... Bahara çalan havaların tükenişinden, elim titriyor kalemimin ucunda...

Çok değil yirmi dört saat sonra ülkelerimizin adı yabancılaşak. Beni güzel(gülerek) hatırlaman için elimden geleni yaptım. Buna sen de inanacaksın sıcak kahveni içerken. Beyazlaşan karalar beni sana iletecek bir kahve tadında.

Gülümseyeceğim

ve

bulutlar gidecek...

Ve

yenileneceğiz.

Yine de yüreğim acıyor sana el sallayacağım anı düşünürken.