Herşeyde biraz 2de1 - Tekil Mesaj gösterimi

**ewa** · 28-02-2007, 22:38

‘Bu ekran, küçücük dünyamdan kocaman bir dünyaya açılan bir pencere, rüzgar ruhumu serinletse de artık beni hasta ediyor, kapatmalıyım’ diye fısıldadı kendi kendine, masa üstü arka planı olarak seçtiği siyah fonun ortasındaki beyaz bir iplik ile teğellenmiş ve kenarına iğne iliştirilmiş kalbe uzun uzun bakarken. Sonra sevdiği şarkıları dinlemek için playlistini açtı, öncelik sırası Eagels’dan ‘Hotel California’ şarkısınındı, çünkü onu, uçan halıya bindirip uzak yerlere götüren bir büyü saklıydı bu parçada. Şarkının bitmesine izin vermedi parmakları nedense, Starsailor’dan ‘She Just Wept’ i duymak istedi, ‘She just cried to the ruins of time’ cümlesinde vokale eşlik etti sadece. Kendi sesini, kendi dinlemeye tahammül edebilirdi elbette, içinden tekrar etti birkaç kelimeyi yalnızca. Bilgisayarı neden açtığını bile hatırlayamadı bir an, emin olduğu bir şey vardı sadece. O da, artık başka dünyalara yolculuk etmek istemiyor oluşuydu. Perdelerin arkasındaki aklını rafa kaldırmış, samimiyetsiz soruları olan insanlar içini bulandırdı bir anda ve bir daha onların msn adresinde çevrimiçi görünmemek üzere onları önce engelledi, sonra da sildi teker teker. Yeterince zaman kaybı olmuştu onun için, silmeye kıyamadıkları hayatından çıkarmak istemedikleriydi, hayatlarından çıkmak da istemiyordu onlar istemedikçe. Bu koca dünyanın gittikçe kendi dünyasını erozyona uğratmasına, düşüncelerinin öylesine yaşantısına iliştirilmesine artık izin veremezdi, ‘Aklım, bedenimden hafif olmamalı!’ son cümlesiydi noktayı koyan, SON noktayı

I'LA canım arkadaşımın bir yazısı daha

28-02-2007, 22:38	#1 (permalink)
ewa Kendini aşan 2de1'ci Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.843 Rep gücü: 27	Bu Ekran ‘Bu ekran, küçücük dünyamdan kocaman bir dünyaya açılan bir pencere, rüzgar ruhumu serinletse de artık beni hasta ediyor, kapatmalıyım’ diye fısıldadı kendi kendine, masa üstü arka planı olarak seçtiği siyah fonun ortasındaki beyaz bir iplik ile teğellenmiş ve kenarına iğne iliştirilmiş kalbe uzun uzun bakarken. Sonra sevdiği şarkıları dinlemek için playlistini açtı, öncelik sırası Eagels’dan ‘Hotel California’ şarkısınındı, çünkü onu, uçan halıya bindirip uzak yerlere götüren bir büyü saklıydı bu parçada. Şarkının bitmesine izin vermedi parmakları nedense, Starsailor’dan ‘She Just Wept’ i duymak istedi, ‘She just cried to the ruins of time’ cümlesinde vokale eşlik etti sadece. Kendi sesini, kendi dinlemeye tahammül edebilirdi elbette, içinden tekrar etti birkaç kelimeyi yalnızca. Bilgisayarı neden açtığını bile hatırlayamadı bir an, emin olduğu bir şey vardı sadece. O da, artık başka dünyalara yolculuk etmek istemiyor oluşuydu. Perdelerin arkasındaki aklını rafa kaldırmış, samimiyetsiz soruları olan insanlar içini bulandırdı bir anda ve bir daha onların msn adresinde çevrimiçi görünmemek üzere onları önce engelledi, sonra da sildi teker teker. Yeterince zaman kaybı olmuştu onun için, silmeye kıyamadıkları hayatından çıkarmak istemedikleriydi, hayatlarından çıkmak da istemiyordu onlar istemedikçe. Bu koca dünyanın gittikçe kendi dünyasını erozyona uğratmasına, düşüncelerinin öylesine yaşantısına iliştirilmesine artık izin veremezdi, ‘Aklım, bedenimden hafif olmamalı!’ son cümlesiydi noktayı koyan, SON noktayı I'LA canım arkadaşımın bir yazısı daha