| Gidiyorsun ve beni bu hareketli şehrin en ıssız köşesine atıyorsun. Bana kalan sadece ağlamak belki de... Ama ağlayamıyorum ki...Yapabildiğim sadece ama sadece gidişini seyretmek.
Gidiyorsun artık evet. Veda vakti yaklaştıkça isyan ediyorum. Yaşama, yaşadıklarıma... En önemlisi de seni seviyorum demeyişime...
Gidiyorsun artık. Kaçmak istediğim bu şehirde tek umudum sendin. Şimdi seni de alıyorlar. Belki de seni benden kaçırıyorlar. Kaçmak istedim bu şehirden. çünkü bu şehirde seninle birlikte ama sanki sen yokmuşsun gibi yaşamak o kadar kahredici bir şey ki...
Gidiyorsun. Git. Ama ben kaçmak istediğim bu şehrin en ıssız köşesinde seni hep bekleyeceğim. Geri dönersen eğer belki yıpranmış göreceksin beni. Belki yaşlanmış göreceksin. Belki de gittiğin yerden döndüğünde tanımayacaksın beni. Ama seni sonsuza kadar o ıssız köşemden hiç ayrılmadan bekleyeceğim. Bir gün geri geldiğinde beni görebilmen için o köşeden hiç ayrılmayacağım. İster yıpranayım, ister yaşlanayım,istersen hiç tanıma beni... ama ben o köşede gittiğin gibi dönmeni bekleyeceğim nasılsa. Geri döndüğünde beni tanımazsan eğer tanıyacağın günü de beklerim. |