Ayaklarım ıssız sokakların aşinası
Bilmem kaç gece yaşadım bir başıma
Yokluğunda hayalinle kendimi tamamladım
bir bütün oldum
İçmedim,hiç sarhoş olmadım
Uzak durdum tanıdık meyhanelerden
Tanımadığım yüzlerin
Muhabbetine ortak oldu duygularım
Onların dertleriyle ağladım
ama hiç utanmadım
Seninle konuşurken zincirler vurdum duygularıma
ve o an prangalar vardı dudaklarımda
Seni çok sevdiğimi,seni çok özlediğimi
sensiz her şeyin anlamsız olduğunu
O günden sonra hiçbir zaman söylemedim
Ben seni senin istediğin gibi
Ben seni “sözüm” gibi
Yasaklarınla sevmeye devam ettim...