MoRiaNTeS

Bugün üniversite öğrencilerinin çoğunluğunu 1986 doğumlular ve daha küçükler oluşturuyor, "gençlik"onlara deniyor.

Onlar için tek bir Almanya var ve SSCB, Cekoslovakya,Yugoslavya gibi ülkeleri tanımıyorlar.

Soğuk Savaşı bir bilgisayar oyunu sanıyorlar.

AIDS doğduklarından beri var.

CD doğduklarından beri var.

Michael Jackson onlar doğduğunda da beyazdı.

Bülent Ersoy onlar doğduğunda da kadındı.

Eski filmlerde Ajda Pekkan'ı görseler tanımazlar.

Küçük Emrah'ı, Emrah'ın gayrimeşru oğlu sanıyorlar.

Rıdvan Dilmen onlar için sadece bir TV spor yorumcusu ve ona neden "şeytan" dendiğini bilmiyorlar.

Kenan Evren onlar için tonton bir ressam!

Onlar için "Çarli'nin Melekleri" ve "Görevimiz Tehlike" sadece geçen senenin yeni vizyon filmleri.

Siyah beyaz bir bilgisayar ekranı sadece Besiktasli olanlarin fantezisi Pac-Man'i bilmezler.

Amiga ve Commodore 64'leri olmadı hiç.

Siyah beyaz bir televizyon olabileceğine inanmazlar ve uzaktan kumanda olmadan nasıl kanal değiştirileceğini bilmezler.

Balkonda hiç anten ayarı yapmadılar.

Sadece tek bir kanalın günün belirli saatlerinde yayın yaptığı dönemlerde dinozorların da yaşadığını düşünürler.

Dallas'ı sadece NBA maçlarından bilirler.

Flamingo Yolu ise sadece bir bar adı olabilir onlar için.

John Travolta'yı hep balık etli ve yuvarlak hatlı olarak gördüler ve onun nasıl olup da bir dans ilahı olabildiğini hayal bile edemezler.

Ve bizlerin üniversitedeyken cep telefonsuz nasıl yaşayabildiğimize akıl erdiremezler... (kopya artık cep telefonuyla cekilir)

Bi çoğu için devlet memurluğu hayal.

Çoğunluğu üniversiteli olamıyor çünkü küçük yaşlarda fabrikalarda ucuz iş gücü olarak istihdam ediliyor.

Gençlik nedir bilmiyorlar çünkü dünya nüfusunun yarısı aç ve daha büyümeden ölüyorlar.

Hiç biri derin nefes aldığında oksijen yoüğunluğundan sarhoş olmuyor. Nedeni doğa tahribatı haddin fazla ve dünya gitgide daha da yaşanmaz hale geliyor.

Hiçbiri gerçek domatesin tadını bilmiyor.

Şimdi bakalım yaşlanıyor muyuz bir görelim.....

Yukarıda yazılanları anlıyor ve gülümsüyorsan.

Artık dışarıda geçirilen bir gecenin ardından öğleden sonraya kadar uyumaya ihtiyacın varsa.

Küçücük çocukların bilgisayarla nasıl çok rahat oynayabildiklerine her zaman hayret ediyorsan.

Çocukların ellerinde cep telefonlarını görünce kafanı sallıyorsan.

İşine her geçen gün daha çok bağlanıyorsan.

Zaman zaman arkadaşlarınla buluşup, beraber yaşadığınız komik olayları tekrar tekrar anlatıp, eski güzel günleri yâd ediyorsan.

Ve bu yazıyı okuduktan sonra hak veriyorsan

Kabul etsen de etmesen de yaşlanıyorsun... "