Toprak böylesine özledi mi suyu?
Bu uzaklarda kalmışlığın şimdi acıtan,
ellerin bile bana yabancı..
Bir tek ellerin mi?
İsminsiz dudaklarım..
Sensiz sözlerim yalnız,
tırnaklarım,
kirpiklerim bile..
Bu umarsız ayrılıklar,
bu nerden geldiği bilinmez şarkılar,
ki her notası kekremsi serzenişler..
Kırk yılda bir gibisin bana işte,
öyle güzelsin..

Bu kuş uçuşu yokluğun
yollara vurunca bitmiyor..
Ömrümün kayalara bindirdiği yerdi,
sevgi sözcüklerini paslı hükmünde tutamadığı
damıtılmamış acıydı,
yüreğimden kopardığın karanfil..
İmkansıza dudak bükerken,
bir sevginin bin yürekten muaf olduğu
aynalarda sırsın şimdi,
tarifsiz ve sessiz..
Öyle hazinsin..

Boynu bükük eğer’lerle ,
şakadan başka açıklaması olmayan
zaman,
inadına yalan..
Sabrımın kilitleri zorlanıyor,
neyle avunsam hayaller sırılsıklam,
umuda koşsam dizlerim acıyor,
yanaklarım alev alev..
Kuytularımda seni susuyor gönlüm
kimliksiz beyanlarla..
Tahammülleri soyundum,
öyle bekliyorum..