Küçük bir çocuğun hiç bilmediği bir şehirde
kayboluşunu ve bi köşede kıvrılarak sessizce ağlayışını yaşıyorum sanki…


Tek farkımız ben bildiğim bi şehirde kayboldum
ve gözyaşlarının asil olduğunu bilmeyen insanların arasında ağlamaya çalışıyorum …

Eeeeee bu çabamda sonuçsuz kalacak biliyorum!

Beni benim yerime bağışlar mısın ?

Oysa garipliğimi sudan sebeplerle süslemeyin dedim . .
sevecekseniz yıpratmadan acıtmadan ve okşayarak sevin dedim!!

Ellerimin küçüklüğü çocukluğumdan kalma.. saçlarımın dağınıklığı rüzgardan..

Beni rüküş oyunlarınızın içine almayın oynayamam dedim…


Çok sonraları fark ettim kendi kendime konuştuğumun!!


beni deli sanacaklar yada sanmayacaklar delilik bu…

Benim adıma saklayabilir misin isyanlarımı…

özenle çığlığımı tutar mısın?!! düşmesin yere bi gün işime yarayabilirler..