| GÜNLERİN GERİ GETİRDİĞİ
Bulutlu günler vardır hani
Yüreğindeki acıyla ortaktır sanki.
Bir yandan içini sızlatır
Diğer yandan gözlerine inen
Keder perdesi gibidir.
İşte öyle bir günde çıkageldin,
Bulutları aralayıp kalbime uzanan
Kollarında huzuru taşıyan güneş gibi,
Ne büyük özlemle beklediğim
Hiçliğin orta yerinde.
Bütün sırlarımı biliyordun,
Kimselere anlatmamıştım oysaki
Ruhumu saran kara fırtınaları
Yüreğimde açılan derin yaraları.
Ne sen biliyordun beni aradığını
Ne de ben, seni çağırdığımı.
Çöl rüzgarlarının savurduğu
Issız bir karmaşada buluştuk
Yitmişliğin orta yerinde.
Beni hayata döndüren soylu kadın,
Ne iyi ettin de geldin.
Yüzyıllar sonra tekrar bana
“Seni seviyorum” dedin.
(En büyük sevdama...) |