| Senli cümleler kurmakta zorlanmaya başladığımı fark ediyorum ve bu fark ediş ağır geliyor benliğime. Elini tutarken titreyen yüreğimde koca bir boşluk olacağın düşüncesi ve gitgide azalan kelimelerim sebepsiz hıçkırıklar dayıyor boğazıma…
Susmamak için uğraşırken , susup kalıyorum karanlıklarda. Her çabamda bir harf daha kayıyor ellerimden ve kayboluyor sessiz sedasız uzaklara. Ben peşinden koşuyorum , biraz daha beklemek ve senli cümleler kurmak için çabalıyorum, başaramıyorum…
Her kurmaya çalıştığım kelime , biraz daha ağırlık katıyor bedenime.
Derken senli cümleler kurmakta zorlanmaya başladığımı fark ediyorum. Sol yanım sızlıyor, bir damla yaş süzülüyor ağır ağır ve kimsesiz…
Havada yakalamaya çalışıyorum harfleri, tek amacım senli cümleler kurma çabası.
Ama olmuyor…
Harfleri yakalasam mürekkebim bitiyor…
Mürekkebim olsa harflerim saklanıyor.
Kötü sözler geliyor dilimin ucuna. Cehennemin tüm ateş toplarını yollayasım geliyor sana.
Bilinmezliğe sürüklediğin ruhum lanetler savururken sana , bir yandan tüm tövbeleri ediyor yüreğim savunmasız ,dayanamıyor belki de…Belki de sevdasına kötü sözleri ne olursa olsun konduramıyor…
Sevgi ve nefret…
Siyah ve kırmızı…
Hepsi bir araya geliyor, aklıma sen düşünce…
Sen düşünce tüm renkler kayboluyor, her şey siyaha dönüyor.
Ve o siyahlık kan kırmızı bir nehirle kesişiyor.
Nefreti(n)m sevgi(n)mle buluşuyor senli cümlelerin en sensiz anlarında.
İşte tam da o anda kuruyor mürekkebim ve ben fark ediyorum senli şeyler kurmakta zorlandığımı… Yine de umursamıyor çabalıyorum, kalemimi yeniden doldurup, düşüyorum senli kelimeleri kabul etmeyip saklanan harflerimin peşine…
Yoruluyorum koşarken peşlerinden…
Nefessiz kalıyorum kimi zaman, kimi zaman hıçkırıklarım duyuluyor uzaklardan…
Ama vazgeçmiyorum , bırakmak istemiyorum senli sensizlikleri…
Acıyı mı seviyorum yoksa olmasa da varlığın yanımda, seni yazmak mı sevdiğim bilmiyorum….
Siyah…Siyah ve kırmızı…Kırmızı…
Geldiğinden beri varlığının kattığı en büyük şey acı…
Bir parça mutluluğun ardından hep çevreleyen bir siyah bedenimi ve o siyahla buluşan kırmızı gözyaşları yanağıma süzülen.
Siyahın karanlığını ekerken yüreğime ellerinle, pembe düşlerimin tam ortasına serptiğin tohumların yeşermekte şimdi bıraktığın boşlukta.
Biçare bıraktığın gönlüm laf dinlememekte ve yine de sevmelerde seni…
Sevmek için çaba sarfetmekte…
Ve lanetler yağdırmakta dilim sana , bir yandan tövbelerde yüreğim…
Sevgi ve nefret kesişmekte ,ruhumun karanlıklarında akan kan kırmızı nehirde…
Sana dair kelimelerim tükenmekte…
Ve ben bitmekte…. |