| Hep gece geliyor. Üstümdeki örtüyü kaldırıyor yavaşça. Gözlerime dokunuyor. Ben anlamaz sanıyorum. O ağladığımı anlıyor. Keskin bir acıyı mutlulukla yoğurarak şekil veriyor sonra. Giderek belirginleşiyorum. Ah, nasıl istiyorum, ben de dokunabilsem ona... Gerçeğime karşı koyamıyorum.
... |